Gerçek sevgi, sevebilme yeteneğini ve başkalarına bir şeyler verebilme yatkınlığını geliştirir. Bir kişiyi gerçekten sevmek, onun kişiliğinde tüm dünyayı sevmek demektir.
Her duygu olumludur. Biri acı biberdir, öteki tatlı biberdir. İkisi de biberdir. İkisi de lezzettir. Biri bal, diğeri zehir değildir. Her duygu duygudur ve hepsinin bizi korumak başta olmak üzere mühim işlevleri vardır.
İçine girilen bir psikolojiyi başa gelen olgu değil, o olgu ile ilgili algı doğuruyor. Algı sonucunda içine girilen bir psikolojinin bize olan etkisini yine yaşanılan psikoloji değil, o psikoloji ile ilgili inancımız doğuruyor.
Yargının olduğu yerde, sevgi olmaz. Çünkü sevginin özünde koşulsuz kabul vardır. Örneğin denizi seviyorum dediğinizde, denizi değiştirmek hiç aklınızın ucundan geçmez. “Allah kahretsin biraz daha mavi olsaydı” demezsiniz. Ama çocuk için bunları kullandığınız an yani yargıladığınız an koşullu sevgi başlar. Yargı koşul koyar.