13:14
@13RC14
25 okur puanı
Eylül 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Puan vermedi·347 syf.·
8 günde okudu
·2021 27. kitabı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Tokluğun tadını nasıl bilirdik eğer açlığı bilmeseydik."
Eski bir Türk sineması izliyormuş gibi bir hissiyata kapılmak amacıyla başladığım fakat umduğumu bulamadığım bir Serfet-i Fünun romanı...
Kitabı elime aldığımda bu kadar adından söz ettiren bir eseri okumak için acaba geç mi kaldım diyordum. Fakat ilk bölümün daha ilk sayfalarında okumaya devam etmek konusunda kendimle büyük mücadeleler verdim. Nihayetinde bir distopya olan bu kitabın sonunu merak ederek bitirmeye karar verdim.
Eserde ergenlik dönemindeki çocukların kendilerini bulma çabaları, ilgisiz aile yapıları, yetersiz ve sonuçsuz kalan eğitim sistemi ve karanlık süreçlerden geçen bir toplumun sancılı gelişimi anlatılmış. Bu durum toplumda şiddetin her türlüsünü kendilerine hak gören dört ergenin geceleri terör uyguladıkları, bunu yaparken de büyük zevk aldıkları bir süreci kapsıyor. O kadar ki ana karakterimiz Alex'ten tüm okurların nefret etmemesi içten bile değil.
Sonuç olarak son yaptığı kanunsuzlukta yakalanan Alex, hapis cezasını çekerken "LUDOVİCO" adlı bir labaratuvar çalışmasının ilk deneği oluyor. Ve akabinde elinden seçme şansı alınıyor. Böylece istese de şiddetin en küçük şeklini bile uygulayamayacak şekilde toplumun içerisine geri bırakılıyor. Ama bence asıl olay burada başlıyor. İstese de şiddet uygulayamayan biri gerçekten iyi mi olmuştur? Yoksa seçim şansı olmadığı için bu durumu geliştirenler kadar hala ana karakterimiz de suçlu mudur?
Nitekim bu süreçte yaşattığı hemen her acıyı kendi de çeken ana karakterimiz Ludovico çalışmasının sisteminden çıkarıldığında yeniden eski kötü halini aldığını gözler önüne seriyor. Fakat bu süreç, içinde ufak da olsa değişim kıpırtılarıyla birlikte gerçekleşiyor. Çünkü artık ergenlik dönemi bitiyor. Ve ana karakterimiz ileride olması muhtemel oğlunu bile bu süreçten alıkoyamayacağı kanaatine varıyor.
Kısacası bu kitabın bana anlattığı en önemli şey her çocuğun bir dünya olduğudur. Öyle ki yetiştirilme evrelerinin çok dikkatli ve özen
