PROMETHEUS
@174k
Bilge kendi kendisiyle yetinir. (Seneca)
Şu anda okuduğu kitap
Elzbieta o ilkel yaratıklardan biri gibiydi; ortadan ikiye ayrılsa da yaşamaya devam eden bir solucan, civcivleri birer birer elinden alınsa da geriye kalan tek civcive annelik yapan bir tavuk gibi. Yaratılışı böyleydi; dünyanın adaletini, yıkımın ve ölümün dal budak saldığı bir hayatın yaşamaya değer olup olmadığını sorgulamıyordu.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
tek başına durmuş bütün dünyanın gözden kayboluşunu izlerken gördü kendini; gölgelerle, kaypak hayallerle dolu bir dünya.
Şirketlerin, efendilerinin, onlara hükmeden zorbaların çevirdiği bütün o dolaplar; fabrika kapatmalar ve işlerin azlığı, düzensiz saatler, o acımasız tempo, maaşların düşürülmesi, fiyatların artması! Doğanın, sıcakla soğuğun, yağmurla karın merhametsizliği; şehrin, yaşadıkları ülkenin, anlamadıkları kanunlarla geleneklerin merhametsizliği!
Arzular kızgın birer alev, insanlar yakıttı burada; insanlıksa kendi yozlaşmışlığında kokuşmakla, için için yanmakla, çamurlarda yuvarlanmakla meşguldü. Bu adamlar kendi rızaları olmadan bu can pazarının içine doğmuş, ellerinden başka bir şey gelmediği için bunun bir parçası olmuştu; hapiste olmak onları utandırmıyordu çünkü oyun başından beri adil değildi, zarlar hileliydi. Milyonlarca dolarla üçkağıtçılık yapanların tuzağa düşürüp bir kenara attığı, ufak paralarla üçkağıtçılık yapan hırsızlardı onlar.