Kitabı okumaya başlıyorsunuz okuyorsunuz okuyorsunuz ve içinizden" Kalk artık be adam" diyorsunuz. Bir odadan çıkmayan hayata karışmayan kanepeden bile kalkmayan bir adam Oblomov. Sorumlulukları konusunda ihmalkar aynı zamanda. Ama nasıl büyüdüğünü ve yaşadığı aileyi de okuyunca bu adamdan ne bekliyoruz ki diyoruz. Zamanında yaşamasına dünyadan zevk almasına koşmasına yorulmasına izin verilmemiş. Kendi kişisel ihtiyaçları için bile hep başkası kosturmuş biri. Dolayısıyla zamanla hayatla arasına ket vurmuş. Okudukça, ilerledikçe kitap , sersem heriften ah zavallı Oblomov a geçtim. Yaşamak bazıları için sadece zamanın akıp gitmesini ve zamanının dolmasını beklemek. Oblomov için böyleydi. En yakın arkadaşının dediği gibi ziyan oldu Oblomov. Günümüz dünyasında da hepimizde yokmu oblomovluk? Çevremiz o kadar çok uyaranla dolu ki bazen sadece öylesine yatmak ve hiçbir şey yapmamak istiyoruz. Çünkü artık herseye çok kolay ulaşıyoruz ve haz almıyoruz bir çok şeyden. Güzel kitaptı okunur tavsiye edilir