Herhangi bir düşünce ,tutum ,duygu diğer insanlarla ya da olaylarla ilgili bir yargılama ve dışlama getiriyorsa o düşünce tutum ya da duygu manevi yaşamın gerçek özün bir parçası değildir. Mevlânâ ve Yunus gibi Anadolu’nun manevi yaşamını zenginleştiren atalarımız ,bu nedenle cennet ve cehennem gibi yargılayıcı kavramlardan ziyade aşk ve sevgi gibi birleştirici, destekleyici ,sağlık getirici süreçlerden söz etmişlerdir.
Sağlıklı manevi yaşam ,ailenin yetistirdigi çocuklara verebileceği en güzide armağandır.Sağlıklı bir manevi temeli olan insanlar güler yüzlü ,sevgi dolu ,insanları olduğu kadar doğaya da saygılı bireyler olarak yaşamlarını sürdürürler.
Unutulmamalıdır ki kendi doğal gereksinimleri sağlıklı bir biçimde karşılanmayan bir anne ve baba, başkalarına verecek sağlıklı ilgi ve sevgiyi içinde bulamaz.