_1Elfidaa
@1Elfida
40 okur puanı
Mayıs 2020 tarihinde katıldı
Kalbe dair ne varsa...
Şöyle söyleyeyim küçükken daha hiçbir şey bilmiyorken kalbin sadece 4 harften ibaret olduğunu ve sadece yaşamamız için gerekli olduğunu bilirdim. Sonra okula gittim, büyüdüm hemşirelik bölümünü okuyorum kalbi daha detaylı öğrendim fizyolojisini, görevlerini, hastalıklarını ve daha bir sürü şeyini... Sonra ablamın vesilesi ile bu kitapla karşılaştım... Kalbin sadece 4 odacıktan ibaret olmadığını, bud-dub sesinin aslında neler anlattığını, kalbin aslında 4 harften ibaret olmadığını anlatan , dini boyutuyla ele alan, o her bir başlığın altındaki anlamak için kendi içerisinde yoğunlaşmaya çalışılan güzel alıntıları ve İskender Pala' nın güzel gerçekçi ve akıcı anlatımıyla "Kalbe dair ne varsa..." cümlesinin gerçekten hakkını veren bir kitap. Daha önce kalple ilgili hiç bunları duymamıştınız belkide. Ki ben yazılan birçok cümlesinde şaşkınlık ifademi yüzümden esirgeyemedim... Okunmaya değer kitaplar arasında görüyorum...
Nazan Bekiroğlu' nun kaleminden damlayan güzel kelimeler dizisi. İçinde benden bahsediyor diyebileceğimiz cümlelerle dolu. Kendi üzerinden yazdığı cümlelerle sizin ruh halinizi değiştirecek, size farklı bir bakış açısı yakalatacak, belkide o anda "bende böyle hissediyorum hiç bu şekilde dile getirememiştim ama kalemine sağlık yazarın çok güzel anlamlı cümlelerle anlatmış" diyebileceğiniz bir anlatımı var . Ben her kelimesini kendime pay biçerek okudum. Okurken içimdeki burukluklar, hislerimin yorgunlukları açığa çıktı. Cümlelerde kendimi bulunca beni anlayan birileride varmış ve benimle aynı hislere sahip olanlarda varmış yalnız değilim dedim kendime. Nazan Bekiroğlu' nun okuduğum ikinci kitabıydı. Ve en kısa zamanda diğer kitaplarını da okumam gerektiği düşüncesini uyandırdı bende. En kısa zamanda diğer kitaplarınıda okuyacağım ve sizlere de tavsiye ederim...
İçine dön ve pay çıkar hikâyeden...1000Kitap
...Bir çocuğun satırlarını oluşturan cümleler ancak bu kadar dokunabilirdi yüreğime. Satırları okurken gözümde canlanan o sahneler ve tutamadığım gözyaşlarım bu kitabı bana unutturmayacak. Hayatta gerçekten böyle çocukların olduğunu düşündürdü ve birkez daha belkide kendi hayatımız ve bulunduğumuz konum için şükretme imkânı verdi. Okurken içimin burukluğu çok oldu. Zeze' nin son sözü "Küçücük Çocuklara Her Şeyi Neden Anlatmak Gerek? Hakikaten de sevgili Portugo, bana her şeyi çok erken anlattılar. Hoşça kal!" demesi ve onun gibi bazı çocukların erkenden büyümek zorunda kalmalarının acısı içimde bir hüzün kaplattı ve hayatımızda yeri geldiğinde yaptığımız boş memnuniyetsiz ve düşüncesiz hareketler yüzünden utandım ve mahçup oldum içime...