Havva

Hayır hiçbir şey bilmemeliyim. Bilmek kelimesini sözlükten çıkarmalıyım. Satırların arasına sıkışıp, aşka kapalı kaldığım devirlerde kaçırdığım güzellikleri yakalamalıyım
Reklam
Yendi, yenildi; sonunda gene yenildi. Kelimelere, kelimelerle birlikte açtığı savaşta. Yalnızlık hep oradaydı.
Can sıkıntısı, utanç, hıçkırıklar, nedamet, Ve korkunç geceleri besleyen sinsi şiddet, Niçin kalbi buruşmuş bir kağıda çevirir ? Sevinç dolu meleğim, söyle bunaltı nedir ?
Onları öfkeme layık bulmuyorum. Öfkem bana ait bir şey. Yakın hissetmediğim birine nasıl gösteririm onu.
Oysa, bilseydin nasıl dikkatle bakardın istasyonlara; pencereden görünen hiçbir ağacı, hiçbir gökyüzü parçasını kaçırmazdın.