Bir Solgun Adam
@1MaviAdam
Can garip, can suskun....
Sevda karşısında hayatın ne önemi var.
Her hayat hikâyesi bitmiş bir aşktan yol alıyordu.
Yoruldum artık başıboş sokaklarda, sonu gelmeyen kaldırımlarda yürümekten.
Sınıf Öğretmeni
lisans
Adana
14 Temmuz
2661 okur puanı
Aralık 2021 tarihinde katıldı
Rastgele yaşamaya devam...
Rastgele seçilen ve iyi ki okumuşum dediğim kitaplara yenisi eklendi..
Ali ve Nalan'nın gözlerinden ayrı ayrı anlatılan satırların geçmişimizi ve geleceğimizi düşündüreceği çok açık..
Bir de unutma beni çiçeğinin adının geçmesi ve ben bunun filmini izlemiş olmam da güzel bir tesadüftü...
Son kısımda da Oğuz Atay'a ithafen yazdığı satırlar da sizleri yoğun bir şekilde yazarlık ve edebiyatın içine süreklediği aşikar bir bölüm..
Herkese Kimliğini Sorgulatan Gerçekler!
Emre'nin içli,derinden sarsan yaşamı. İnsanı sürekli sorguya çeken anlatımı,hayattaki sorumluluklarımızı hatırlatan üslubu ile okunması gereken bir yapıt. Ebeveyn rolündeki insanların birçok kez düşündüğü satırlar okuyabilir. En çok da babaları yaralayabilir!..
Birçok yaşamın Emre ile aynı kaderi yaşadığı aşikar. Elimizden geldiğince vicdanımız bizi güzel yarınlara kavuşmuşlardır diye avutsa da, kanayan yara pamuk tutmuyordu ...
Yine raflardan rastgele çekilen bir kitap..
Bu büyüye inanmaya başladım.
Yazarımızın kitapta kahramanları az olsa da az kişi üzerinden verdiği mesajlar çok kitleleri içinde barındırır.
Cesareti olan herkesin okuması dileğiyle...
Tren, şiir, yolculuk, aşk, ayrılık, özlem ve de buraya sığdıramadığım bir sürü kelime... Yıllardır trenlerle burun burunayım, evim garın karşısındadır. Bu kitabı okurken neden çok sevdim, neden çok beğendim bunun sebebini çok uzaklarda aramamam gerekir. Yolculuklara da çıktım bu gardan, çocukluk ve gençlik yıllarımda raylardan da geçtim, vagonların aralarından da atladım. Uğurladıklarım da oldu karşıladıklarım da ama her daim hüzün kaplardı içimi. Neden hüzünlü gelir ki garlar, belki de binasının ilk yapıldığı yıllardan beri eskiyip, hüznü duvarlarından taşımasından. Uzayıp giden rayların seni bir yere her an alıp götürmemesinden belki de hüznümüz. Velhasıl bu kitapla yıllardır biriktirdiğim ve de dışarı vuramadığım trenli zamanlarımın duyguları ortaya çıktı. Bugünden sonra daha bir anlamlı ve de hissiyatlı bakacağım gara doğru...
