İktisadi refah putlaştırılmıştır. Konfor putlaştırılmıştır. Bütün bunlar ve benzerleri günlük hayatımızın en küçük ayrıntılarına kadar nüfuz sahibi kılınmıştır. Bütün bu putlar, neticede, Allah'ın yasak ettiği fiil ve amelleri meşru kılma yolunda kullanılır olmuştur. İktisadî refahı put hâline getirdikten sonra, bu putun tezkiyesi ile insanları örneğin aile planlaması adı altında çocuk öldürmeye inandırmak kolaydır. Seks put haline getirilince fuhșu meşrulaştırmak ve yaygınlaştırmak kolaydır. Birtakım "bilimsel akım"ları (izm'leri) put haline getirdikten sonra, insanları bu put için cinayete itelemek kolaydır.
Kendisine Müslüman'ım diyen herkesten bilerek bilmeyerek mükemmel insan numunesi göstermesi bekleniyor. Herhangi bir kimsenin zaafından doğan kusuru bağışlanmaktadır, ancak kimse, Müslüman'ın da zaaf gösterebileceğini kabul etmek istemiyor.
Müslüman'ın, yarına kalma gibisinden hastalıklı kaygıları yoktur. O her işini Allah'ın rızasını kazanmak için yapar. O, sadece iyi bir kul olmayı düşünür. İyi kul olmanın gerekleri ne ise davranışlarını, amellerini ona göre düzenler. Rahmetle anılmayı diler, fakat bu dileğin yarına kalma gibisinden hasta kaygılarla yakınlığı yoktur.
Mevcut hayat tarzını reddedemeyen Müslüman, farkında olmadan kendini reddediyor ve kendi değerlerine yabancılaşıyor. Mevcut hayat tarzı içinde, insan, kendini eşyaya hükümran sanıyor. Fakat aslında eşyanın kendisine hükümran olduğunu bilmiyor. Herkes, iktisadi bağımsızlık istiyor ancak bu yolla ekonomiye bağımlandığını görmüyor. Eşya hevesi gitgide artıyor fakat bu hevesine bir sınır çekmeye gücü yetmiyor, bu hevesine bir sınır tayin edilebileceğini akıl edemiyor. Çok sayıda küçük küçük ilahlar ediniyor ancak bu ilahlara tapındığının farkında olmuyor. Çünkü kul olduğunun farkında değil, onu unutmuştur.
İslâm'ı kavramak derken, belki her şeyden önce onun bir zihin fantezisi değil, yaşanabilir bir hayat tarzı olduğunu anlamak gerekiyor. İslâm'ı yaşama çabasının bulunmadığı bir yerde, ona layık olunmayacağı ve İslâm'ın daima ütopya ola-rak algılanacağı, söylenmeden de bilinebilecek bir gerçeklik olmalıdır.