Fakat mevcut durum, bu kendine ait olmayan bir hayat tarzı içinde yaşama gerçeği, o kadar kanıksanmış ki, gelen her yeni nesil hâlihazırdaki "gerçekle" dünyaya gözlerini açtığından, bu gerçeği aynı zamanda Müslümanların içinde yaşaması gereken olağan ve doğru bir durum diye algılayabilmektedir.
Dinin buyruklarına ve yasaklarına, ancak ve yalnız dinin buyruğu ve yasağı olduğu için uyulur. Bir Müslüman için domuz eti yememenin tek sebebi dinin bu husustaki buyruğunu yerine getirmek için dir. Başka bir şey için değil... Fakat dinin hükümleri içindeki hikmetleri araştırmak olsa olsa fazilettir.
Küfrün bir millet olarak görülmesindeki önemli sonuç, Müslümanların, ayrı ayrı görülebilecek batıl fikirler çerçevesinde kafa yormasını önlemesinde ortaya çıkıyor. Dolayısıyla onlarla ünsiyet peyda etme imkânı ortadan kaldırılmış oluyor. Bu mesafeli duruş, Müslümanları, küfrün ahlak dairesine girmekten de sıyanet ediyor.
Olup bitenleri gerçek mahiyetiyle değerlendirebilmek için Müslümanca bir konumda bulunmak gerekiyor
Oysa İslâm nefs terbiyesini teklif ediyor; nefsini, nefsanî arzularını putlaştırmış olanlarsa putlarına kimseyi dokundurtmak istemiyor.