Başka hiçbir şey insan yaşamı kadar kıymetli olamazdı. İnsan, bir keder ve mutluluk kazananı andıran şu dünyayı incelerken yüzüne cam bir maske takamıyor, sülfür buharının beynini yakmasına, hayal gücünün tuhaf ve korkunç rüyalar üretmesine engel olamıyordu. Öyle sinsi zehirler vardı ki insanın etkilerini öğrenebilmesi için onların tadıp zehirlenmiş olması gerekiyordu. öyle hastalıklar vardı ki insanın tam olarak ne olduklarını anlaması için hastalanması gerekiyordu.