Gazzâli, kötülüklerin aslında maskeli iyilikler olduğunu çok güzel bir hikâyeyle şöyle izah eder:
İlâhi hükme rıza gösterme mertebesine yükselen bir adam, her halükarda "Allah'ın verdiği bütün hükümlerde bir iyilik vardır!" demeyi ådet haline getirmişti. O, ailesiyle birlikte ıssız bir çöldeydi ve yalnızca çadırını taşıyan bir eşeği, onları gözetleyen bir köpeği ve onları uyandıran bir horozu vardı. Bir tilki geldi ve horozu kaptı. Ailesi üzgündü, fakat o "Hayırdır inşallah" dedi. Ardından bir çakal gelip eșeği öldürdü. Ailesi üzgündü, ancak o "Hayırdır inşallah!" dedi.
Sonra köpek vuruldu ve öldü, fakat o "Hayırdir inşallah dedi. Ailesi buna şaşırmıştı. Ancak sabahleyin civar bölgelerde bulunanların esir alınmış olduğunu ve çocuklarının kaçırıldığını öğrendiler. Onlardan bazılarının bulunduğu bölge, horozların ötmesi, diğerlerininki köpeklerin havlaması ve daha başkalarınınki de eşeklerin anırması yüzünden fark edilmişti. Bunun üzerine, o şöyle dedi:
"(Şimdi) Allah'ın her hükmünde bir hayır olduğuna inandınız mı? Çünkü Allah, bu hayvanları ortadan kaldırmasaydı, siz de perişan olacaktınız."