Ben Gurion koltuğuna gömüldü ve aldığı haberin sonuçları üzerinde düşünmeye koyuldu. Yıllar boyu, Siyonistlerin başlıca çabası Yahudi halkının bir devlet kurma hakkının geri kalan devletlerce tanınmasına yönelmişti. O günden sonra, bütün öncelik bu devletin korunmasına tanınmalıydı. Ben Gurion büyük devletlerin, halkına bir siyasal kimlik verme gücüne sahip olduklarını biliyordu ama, birleşecek Arap devletleriyle askeri bir çatışmaya girmelerini önlemeyeceklerinin de farkındaydı. Bu çatışma, 1936 yılındaki gibi, Haganah’ın yer altı birliklerini birkaç gerilla çetesiyle değil, uçaklara ve zırhlı birliklere sahip düzenli Arap ordularıyla karşı karşıya getirecekti. Çatışma anı gelip çattığında da, Yahudilerin yaşaması sadece hazırlanma derecelerine bağlı olacaktı. David Ben Gurion kendisine verdiği olağanüstü haberden ötürü
ziyaretçisine hararetle teşekkür etti. Bundan böyle, bütün gücü Filistin Yahudilerini savaşa hazırlama yolunda harcanacaktı. Onları çatışma anında hazır bulundurmaya bizzat dikkat edecekti.