Ahmet TeTiK
@1_KOCEROO
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Aşk denen şey bazen yürür, bazen uçar; bazen koşar biriyle birlikte; bir başkasıyla ölümcül yürüyüşe; üçüncüyü buzdan heykele çevirir; dördüncüyü atar alevlerin içine. Birini yaralar ; öldürür ötekini. Aynı anda çakıp sönen bir şimşeğe benzer. Geceleyin saklar şafakta zapt edilecek kaleyi. Çünkü dayanacak güç yoktur karşısında.
İşte anahtar kelime bu; hayatın özü, büyük sırrı; olmazsa olmazı: Unutmak. Eğer Unutmak diye Bir şey olmasaydı, yaşam da olmazdı. İnsan unutmadan hayatını sürdüremez
Yaşanmışlıklardan sıyrılıp başkasının hayallerine,düşüncelerine başkasının hikayelerine dalıp kurtuluyoruz kendi hikayemizin yükünden...
Birbirinden kopuk, diğerlerinin neler yaşadığından habersiz ne çok insan vardı. Çeşitli amaçlar peşinde, çeşitli kaygılarla akıp gidiyordu hayat. Ama kimse kimsenin hikayesini bilmiyordu.
