Merve
@1astronomer
.
Şu anda okuduğu kitap
Hortlayan kargaşadan ve tanrıtanımaz bir savaştan,
İster miydiniz, benim gibi, kurtarmak bu ülkeyi?
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bütün eller uzun aralıklarla birbirlerine vuruyor ve gazeteler bu haberi çılgın alkışlar diye veriyordu; bir, hatta iki kere şaşkınlıktan donakalan salon, bravo sesleriyle yıkılmadıysa -ki bu on ikinci yüzyılda olmuştu-, bunun nedeni on ikinci yüzyılda müteahhitlerin çimento ve taştan çalmıyor olmasıydı!
-Çözümlenmesi gereken daha acil sorunlar var.
-Şüphesiz, diye cevap verdi danışman, deri pazarı sorunu örneğin.
-Hâlâ yanmaya devam ediyor mu? diye sordu belediye başkanı.
-Evet, üç haftadan beri.
-Mecliste, yanmaya bırakma kararı almamış mıydık?
-Evet, Van Tricasse, bu sizin önerinizdi.
-Bu yangının üstesinden gelmenin en kesin ve en basit yolu bu değil miydi?
-Kuşkusuz.
-Öyleyse bekliyoruz. Hepsi bu mu?
Uyku onun için unutmak demekti; uyandığı her sabahı kederle karşılıyordu.
Ben hasta bir adamım. Hayır bedenim değil, ruhum hasta, beynim hasta. Bütün değerlerimi kaybettim sanki. Hiçbir şeyi umursamıyorum.