A
@1aycn
Şu anda okuduğu kitaplar
at vuruldu içim paramparça Rüveyda
gölgelerin ardına sakladım kusurumu
sen orada kayıtsızca gülümsüyor gibisin
ben burda damla damla eriyip akıyorum
yine de, çiğnetmem kimseye gururumu
istenmediğim yeri sessizce terk ederim
hatıra kalsın diye bırakır da ruhumu
mahzun bir derviş gibi boyun büker, giderim
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Puan vermedi·168 syf.··
Beğendi
·2021 43. kitabı
·8 saatte okudu
·Okunma: 02 Aralık 2021 10:57
En sevmediğim özelliğim; kafada çok kurmak, her şeye fazla anlam yüklerim, gereksiz fazla...
Ee yani?... Konu ile alakası ne diyeceksiniz, haklısınız tabii.
Şu ki, yani konu ile alakası şu; Bu kitabın bana denk gelmesine de fazla anlam yüklemiş olabilirim. Ali Lidar sayesinde çok güzel bir şey kazanmıştım zamanında... Borç bildik tabii kitabını okumayı da...Sayfalar arası her durağımda, Dük Efendi, abartma diyecektim. Bir kitapta en fazla kaç cümlenin altı çizilebilir?
Z raporu, şirketlerin kapanış raporu olarak bilinir. Ali Lidar Beyefendi de bu kitabı kendi hayatının z raporu olarak sunmuş olabilir. Kitapta sohbet havası hakim, dili bana göre fazla sade. Bir numarası yok yani üslubun. Kitap, ne full anı ne deneme ne öykü, karışık. Hikayeleri güzel fakat yıllar sonra insanlar bunu neden okusunlar ki, diye düşünüyor insan. Her yaşa hitap edecek bir kitap olduğunu da düşünmüyorum. Mesela ben 19 yaşında okuduğum için beni fazla etkiledi:/ Anladınız...
Ayrı yerlerde benzer yaralarla, aynı günün ağrısını çekip, ayrı insanlara katlanıp, aynı sonsuzluğa hazırlıyoruz kendimizi. Gözümüz hep aynı yerde, Yaralarımızın eşitlendiği değil “ sıfırlandığı “ o yerde. Hiç bir şeyin farketmediği, hiç bir yaranın hatırlanmadığı, kimsenin kimseyi hiç kıramayacağı o yerde ..
Ömrümün sadece başlarını biraz hatırlıyor ve sonunu biliyorum. Aralarda ne yaptım peki? Allah kahretsin! Arada olup biten her şey birbirine benziyor ve karışıyor. Hatırlamaya çalışmak bile bu kadar sıkıntı verirken nasıl yaşamışım bu hayatı? Nasıl çat diye çatlamamışım orta yerimden?