Begüm
@1beggy
242 okur puanı
Ağustos 2020 tarihinde katıldı
Yazı tura.
Yani ana karakterler Umut ve Sanem. İkisinin de katman katman açılan hayatlarına tanık oluyorsunuz. Bununla birlikte kitaptaki hemen hemen tüm karakterlerin dünyasına giriyorsunuz, acılarına dokunuyorsunuz. Kitapta acının her formu var neredeyse. Öyle çok ki bana 'fazla' geldi bu durum:)
Karakterlerin derinliği, düşünce tarzları çok başarılı anlatılmıştı ama bazı uzun ve gereksiz bulduğum detaylar kitaptan ara ara kopmama neden oldu..
Ayfer Tunç uzun süredir okumayı istediğim bir yazardı. Belki başlangıç için bu kitap yanlış oldu belki de beklentilerim yüksekti. Ne yazık ki umduğum tadı alamadım kitaptan.
Kesinlikle sıkıcı bir kitap değil, merakla okuyorsunuz fakat sanki bir şeyler eksik kalmış gibi hissettirdi bana..
Reklam
Ahlaki açıdan tartışmalı- edebi açıdan son derece başarılı bir kitap.Edebiyat
"Dünyanın yalnızca güzel eseri tanıyıp da onun kaynaklarını, meydana geliş şartlarını bilmeyişi iyidir şüphesiz, çünkü sanatçıya esin akıtan kaynakların neler olduğunu bilmek, okurları çoğu zaman şaşkına çevirir, ürkütür, mükemmel olan eserin etkisini yok ederdi. "
Bence bu cümle kitabın özeti. Çok sevdiğimiz, hayran kaldığımız bir esere neyin ilham olduğunu bilsek, acaba gözümüzde değeri aynı kalacak kaç eser kalır geriye?
Kitabımızın ana kahramanı Aschenbach, ünlü ve saygıdeğer bir yazardır. Venedik gezisinde gördüğü Tadzio'nun gençliğinden ve 'salt' güzelliğinden çok etkilenir. Neredeyse bir saplantıya dönüşen bu etkilenme üzerinden Thomas Mann sanatçının ahlaki sorumluluğu gibi konulara da parmak basıyor.
Kitap aslında Aschenbach'ın Venedik'e gelmesiyle başlıyor diyebilirim, bu yüzden ilk 20-30 sayfayı sabrederek okumalısınız. Uzun cümleler ve betimlemeler başta yorucu gelebiliyor fakat şahsen ben kitap ilerledikçe bu tarza çok çabuk alıştım. Thomas Mann'ın diğer kitaplarını okumaya kesinlikle devam edeceğim.
Savaşlar bitse, hastalıklar yok denecek kadar azalsa, herkesin rahatça yemek alabilecek kadar parası olsa insanlar sonsuz mutluluğa ulaşmış olur mu? Bu 'ütopya' da huzurlu mu olurduk yoksa yine varoluşumuzu sorgular anlam aramaya devam eder miydik hatta öncesinden daha şiddetli bir şekilde bunları hisseder miydik?
Arthur C. Clarke zaten bilimkurgu türünün üç 'babasından' biri. Kitapta hem teknik bilgilerini hem anlatma yeteneğini çok güzel harmanlamış.
Dünyanın sonu, insanlığın sonu, insanın varoluşsal krizleri ve her koşulda sanata sığınması.. Kafamızdaki son/ütopya/distopya/evren/bilinç/madde fikirleri.. Bilimkurgu eserlerinin bunları tekrar tekrar düşündürmesini çok seviyorum. Bu bağlamda da muhteşem bir kitaptı.
Geza Csath'ın son derece ilgi çekici bir hayatı olmuş. Tıp eğitimi almış, sinir hastalıkları enstitüsünde çalışmış ve burda ilk kez deneyimlediği morfine bağımlı olmuş. Tedavisinden kaçmış, karısını öldürmüş ve daha sonra intihar etmiş..
Kitaptaki öykülerde hayat hikayesi kadar karanlık. Neredeyse her öyküde ölüm teması var ve yazarın buna bakış açısı çok farklı. 20'den fazla kısa öykü var ve hepsi çok ilginç. Ben böyle bir hayatı olan bir yazarın ne yazdığını çok merak ederek başlamıştım kitabı okumaya. Bazı öyküler rahatsızlık verdi, bazı öyküler şaşırttı. Ne kadar doğru bilmiyorum ama öykülerini morfin etkisi altında yazdığını da okumuştum.
Eğer yazarları/sanatçıları kişisel hayatlarından bağımsız değerlendirebiliyorsak, yaratıcı ve başarılı bir yazar diyebilirim:) Biliyoruz ki hayatlarında korkunç şeyler yapmış olmalarına rağmen inanılmaz eserler ortaya çıkaran yazarlar, yönetmenler, oyuncular var.
Farklı, karanlık, değişik temalarda bir öykü kitabı okumak isterseniz öneririm..
Chinua Achebe'nin Afrika Üçlemesi serisinin ikinci kitabı Artık Huzur Yok.
İlk kitap olan Parçalanma'yı çok severek okumuştum. Afrika edebiyatından okuduğum ilk kitaptı ve sömürgeciliği, etkilerini, bir ulusun dilini-kültürünü kaybetmesini, başka bir kültür tarafından emilme sürecini son derece etkileyici bir dille anlatıyordu. Maalesef serinin ikinci kitabı beklentilerimi pek karşılamadı.
Yazar bu kitapta, İngiltere'de okuma şansı bulmuş Nijeryalı bir gencin hikayesi üzerinden yine sömürgecilik, ayrımcılık, rüşvet gibi konulara değiniyor. Fakat edebi açıdan pek başarılı bulmadığım ve okumasam da olurmuş dediğim bir devam kitabıydı..
Belki de beklentilerim çok yüksek olduğu için kitabı beğenemedim, bu kitabı değil ama serinin ilk kitabı Parçalanma'yı okumadıysanız mutlaka öneririm :)
Reklam