Nazlı
@1berceste_
Hayatın çiçekleri döküldü, sade dikenleri kaldı (Obolomov)
Şu anda okuduğu kitap
Oysa yaşayan her şey, kendi kaderiyle beraber doğar. Ve ne zaman bu hayata veda edeceğini kaderinden başka hiç kimse bilemez.
Ölüm, kaybettiklerimizin ardından döktüğümüz gözyaşlarına merhamet edecek olsaydı geceleri yorganın altına sakladığımız hıçkırıkların sonu gelmez miydi?
