Proleterya ancak dünya çapında tarihsel olarak mevcut olabilir, nasıl ki proleteryanın işi olan komünizm de, ancak, dünya çapında tarihsel olarak varolabilirse.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Filozofların anlayabilecekleri bir terim kullanmak gerekirse, bu "yabancılaşma" doğaldır ki, ancak iki pratik koşulla ortadan kaldırılabilir.Yabancılaşmanın "katlanılmaz" bir güç, yani insanlığın büyük bir çoğunluğunun tamamen "mülkiyetten yoksun" hale, ve kültür dünyasıyla çelişkili hale getirmesi gereklidir, öyle şeyler ki her ikisi de üretici güçlerin büyük ölçüde artmasını, yani üretici güçlerin gelişiminin yüksek bir evresini varsayarlar.Öte yandan üretici güçlerin bu gelişmesi (daha şimdiden güncel ampirik yaşantısının, yerel düzeyde değil de dünya çapında tarihsel olarak cereyan etmesini içeren gelişmesi)kesinlikle vazgeçilmez, önce yerine gelmesi gereken bir pratik koşuldur, çünkü, bu koşul olmadan, kıtlık, genel bir durum alır, ve gereksinmeyle birlikte zorunlu olan için savaşım yeniden başlar ve gene kaçınılmaz olarak aynı eski çirkefin içine düşülür.
Özel mülkiyetin, üretimin komünistçe düzenlenmesiyle (yani insanın kendi ürününe karşı yabancı tutumunun ortadan kalkmasıyla) arz ve talep ilişkisinin gücü hiçe iner ve insanlar,değişimi, üretimi ve karşılıklı ilişki tarzlarını (gegenseitigen Verhaltens) yeniden kendi denetimleri altına alırlar.
İşbölümünün bize derhal ilk örneğini sunduğu şey şudur: insanlar doğal toplum içinde bulundukları sürece şu halde özel çıkar ile ortak çıkar arasında bölünme olduğu sürece, demek ki faaliyet gönüllü olarak değil de doğanın gereği olarak bölündüğü sürece, insan kendi işine hükmedeceğine, insanın bu kendi eylemi insanın kendi emeğine karşı duran ve kendisini köleleştiren yabancı bir güç haline dönüşür.Gerçekten de iş paylaştırılmaya başlar başlamaz herkesin kendisine dayatılan onun dışına çıkamadığı, yalnızca kendine ait belirli bir faaliyet alanı olur; o kişi avcıdır, balıkçıldır yada çobandır yada eleştirici eleştirmendir ve eğer geçim araçlarını yitirmek istemiyorsa bunu sürdürmek zorundadır -oysa herkesin bir başka işe meydan vermeyen bir faaliyet alanının içine hapsolmadığı, herkesin hoşuna giden bir faaliyet alanında kendini geliştirebildiği komünist toplumda, toplum genel üretimi düzenler, bu da benim için bugün bu iş, yarın başka bir işi yapmak, canımız isteyince hiçbir zaman avcı, balıkçı yada eleştirici olma durumunda kalmadan sabahleyin avlanmak , ögleden sonra balık tutmak, akşam hayvan yetiştiriciliği yapmak, yemekten sonra eleştiri yapmak olanağı yaratır.