"Allah bir kimse için hayır murad etmişse, ona salih bir dost nasip eder; unuttuğu zaman salih dostu hatırlatır ve ikaz eder. Zikrettiği zaman yardımda bulunur." Hadisi Şerif
"Allah için birbirini sevenler bir araya geldikleri zaman biri diğerinin yüzüne tebessüm ederse, kış mevsiminde kuruyup dallardan düşen yapraklar gibi günahları dökülüverir."
Sevilene vesile olan şey sevilir. Başkası için sevilen, sevgili olamaz. O başkası hakikatte sevgilidir. Fakat sevgiliye götüren yol da güzel olur.
İşte bu sırra binaen insanlar altın ve gümüşü severler. Oysa altın ve gümüşün cevherinde sevilecek bir şey yoktur. Zira ne yenir ne de giyilirler. Fakat ikisi de gayeye götüren vasıtalardır. Bu bakımdan bazı insanlar vardır ki, altın ve gümüşün sevilmesi gibi sevilirler. Yani maksuda vesile olduğu için sevilir. Zira seven onu sevmekle bir mertebeye, mala veya ilme sahip olur. Tıpkı kişinin, sultanın malından ve mertebesinden faydalanmak veya sultanın nezdinde kendini güzel göstermek için sultanın yakınlarını sevmesi gibi...
Şimdi acının ne olduğunu gerçekten biliyordum. Ayağını bir cam parçasıyla kesmek ve eczanede dikiş attırmak değildi bu. Acı, insanın birlikte ölmesi gereken şeydi. Kollarda, başta en ufak güç bırakmayan, yastıkta kafayı bir yandan öbür yana çevirme cesaretini bile yok eden şeydi..