"Bazı fikirlerin kolaylıkla kabul edilmesi, yayılması; insanların çoğunun kendi muhakemeleri üzerine kurulmuş bir fikre sahip olmak imkanından yoksun bulunmalarındandır."
- Gustave Le Bon -
Kendini değersiz, yetersiz, özgüvensiz, başarısız hisseden insan duyduğu acı ve çaresizlik karşısında celladına daha sıkı tutunacaktır.
Evet...
Tıpkı Stockholm sendromu'nda olduğu gibi. Çünkü kurbanın muhtaç olduğu güç, kudret, otorite, güven, rehberlik; karşısında o vazgeçilmez gibi görünen cellatta gani gani mevcuttur.
Oturdum tek başıma masada; herkesin hayata tutunuşunu, mutlu oluşunu izledim.
Bütün güzel kapılar herkese sorunsuz açılırken, zorlasam da giremediğim tüm kapıları hatırladım.
Ben artık oluruna bıraktım bazı şeyleri...
Çünkü bazen ne yaparsan yap istediğin gibi yürümüyor her şey...
O yüzden zorlamamak gerekiyor bazen.
İnsan kendini iyileştirmeyi, kendine iyi gelmeyi bilmeli. İşte o zaman mutluluk nedir kendine yetebilmek nedir biliyoruz.