zemheri
@1hato
İslâmî ilimler
25 Aralık
144 okur puanı
Nisan 2022 tarihinde katıldı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Ben güçlü olduğumu sandım,” diye düşündü Raskolnikov. “Herkesten farklı, herkesten üstün… Sözde cesaretim vardı, aklım vardı. Fakat insanın kendi kalbinden daha güçlü bir şey yokmuş. O kalp, en sessiz anlarda bile bağırıyor. Kendi içimde kurduğum teorilerin altında kaldım. İnsan kendini kandırabilir ama vicdanını asla… Her adımım, beni kendi uçurumuma biraz daha yaklaştırdı.”
Sonya'nın inancı ve merhameti...
İnsan ne kadar düşerse düşsün, içinde bir yerde küçük bir ışık kalır,” dedi Sonya. “Tanrı, en karanlık kalplerde bile bir kıvılcım bırakır. Sen o kıvılcımı söndürmek istedin, ama sönmedi. Çünkü sen kötü biri değilsin… Sadece yolunu kaybettin. Acı çekmekten korkma; acı seni yeniden insan yapacak.”
Her şeyi aklımla açıklayabileceğimi sandım… Cesaret, irade, güç… Bunların hepsi bir anda çöktü. İnsan kendini kandırırken güçlü görünebilir ama gerçekte en zayıf olduğu an, kendini büyük sandığı andır. Vicdan, insanın bütün kurduğu duvarları bir gecede yıkar. Kaçtım, saklandım, sustum… fakat içimdeki ses susturulamazdı. Bir adım attım ve artık o adımın geriye dönüşü yoktu. Sanmıştım ki bir insan sınırları aşabilir; ama asıl sınır insanın kendi kalbidir.”
Hayat, bazen insanın üzerine öyle çöker ki, insan kendisinin bile anlayamadığı bir sessizliğe gömülür. İnsanın içinde karanlık bir oda vardır; kapısı hep kapalıdır ve kimse oraya girmeye cesaret edemez. Ben o odaya girdim Raskolnikov… Orada ne umut var, ne de ışık. Sadece insanın kendi gölgesi. İnsan kendi gölgesinden korkunca, dünyadan da, kendinden de kaçar.”