Yusuf Ramazan Çakıl

Yusuf Ramazan Çakıl
@1idealist
13 okur puanı
Haziran 2021 tarihinde katıldı
Uygulamalı felsefenin zamanı henüz gelmedi. Ne zaman? Şimdiden sonra belki elli, yüz yıl sonra? İnsanların bilgiden korkmayı bırakacağı, zayıflığı "ahlak" kisvesi altına saklamayı bırakıp "yapmalısın, etmelisin" diye başlayan yükümlülükleri sırtından atma cesaretini bulacağı zamanlar gelecek. O zaman insanlar benim yaşayan bilgeliğimin açlığını çekecekler. O zaman insanlar benim dürüst bir hayat -inançsızlık ve keşif içeren hayat- konusundaki rehberliğime ihtiyaç duyacaklar. Her şeyin aşıldığı bir hayat olacak. Şehvet aşılmış olacak. Peki boyun eğmenin şehvetinden daha büyük bir şehvet olabilir mi?
Ölüm de hayatı anlama kavuşturacak bir yoldur.
"Ama belki de" diye devam etti Nietzsche, "yanlış kelimeyi kullanıyordun. Belki de asıl önemli olan köken değil -yani semptomların ilk ortaya çıkışı değil- semptomların anlamıdır! Belki de yanılıyordun. Belki de Bertha'yı kökeni değil de her semptomun anlamını keşfederek tedavi ettin! Belki..." Nietzsche burada çok önemli bir sır paylaşıyormuş gibi sesini iyice alçaltarak "belki semptomlar bir anlam taşıyordur ve mesajları anlaşıldığında yok olacaklardır. Eğer böyleyse bundan sonraki adımımız aşikâr: Semptomları yenmek istiyorsak Bertha saplantısının sana ne anlam ifade ettiğini bulmalıyız!"
Sayfa 300·Kitabı okudu
Alıntı
gerçeği yöntemsiz bir şekilde aramaya kalkışmaktansa hiç aramamak daha iyidir
Alıntı
Sıkıntılarının bir kısmının derinde gömülü bir haksızlık hissinden kaynaklandığını düşünüyorum. İçindeki bir şey -bir korku, bir ürkeklik hissi- öfkeni ifade etmene izin vermiyor. Onun yerine zayıflığınla gurur duyuyorsun. Gerekliliği erdeme çeviriyorsun: Duygularını derine gömüyor, sonra da hiç içerlemediğin için kendini bir aziz gibi görüyorsun. Artık anlayışlı bir doktor rolünde değilsin; sen o rolün kendisi olmuşsun - öfkelenmeyecek kadar zarif biri olduğunu düşünüyorsun. Josef, azıcık intikam duygusu iyi bir şeydir. İçe atılan kırgınlıklar insanı hasta eder!
Sayfa 290·Kitabı okudu
Alıntı
Benim yüceltmem lazım, küçültmem değil! Yanlış yaptığı zaman ona tokatlanacak bir çocuk gibi davranmak, onu küçültmek demek. Bu beni de küçültür! EĞER TEDAVİ TEDAVİ EDENİ KÜÇÜLTÜYORSA HASTAYI YÜKSELTMESİ MÜMKÜN MÜ? Bunun daha yüceltici bir yolu olmalı.
Sayfa 296·Kitabı okudu