Geceleri yatağa uzanır ama uyuyamazdım. Nefret edecek bir sürü şey gelirdi aklıma, ama sonunda yine kendimden nefret ederdim. Geceleri çok düşünmekten gündüzleri başım ağrırdı.
"Her şeyi kaybettim," diye tekrarladım.
Yüzümdeki ifade onu ikna etmişti. Annem gözyaşlarını silerken yere yığıldı ve "Armut dibine düşer tabii!" dedi.
Annem o zaman bile beni sevmekten vazgeçmedi. Beni değil, babamı suçladı.
