Endüstri çağında iyi bir at, zayıf bir insandan daha kıymetlidir. Çünkü onun üretime katkısı vardır. Bu anlayışın hakim olduğu yapılarda, insanlar farkında olmadan aynı düşünce yapısını çocuğuna bile uygulayabilir. “Benim için deşer üretmiyorsan değersizsin!” O çocuk kendini evde mutlu hissedemez ve arayışa girer.