Klee'nin Angelus Novus adlı bir tablosu vardır. Baktığı bir şeyden uzaklaşmak üzereymiş gibi görünen bir meleği tasvir eder. Gözleri fal taşı gibi açılmış, ağzı aralanmış ve kanatları gerilmiş. Tarih meleği boyle görünmelidir. Yüzünü geçmişe doğru çevirmiştir. Önümüzde bir olaylar zinciri dururken, o durmadan moloz üstüne moloz yığan ve ayaklarımızın dibine fırlatan tek bir felaket görür. Oyalanmak, ölüleri uyandırmak ve paramparça olanları bir araya getirmek ister. Ancak cennetten esen bir fırtına kanatlarına takılır ve o kadar güçlüdür ki melek artık kanatlarını kapatamaz. Önündeki yıkıntı yığını gökyüzüne dogru büyürken, bu fırtına onu amansızca sırtını döndüğü geleceğe sürükler. İlerleme dedigimiz şey işte "bu" fırtınadır.