Sanki bir kutuyu açınca içinde küçük bir kutu varmış, o küçük kutuyu açınca içinde daha da küçük bir kutu, onu da açınca yine, yine daha küçük bir kutu, o kutuyu açınca küçük bir kutu daha... sonra bu şekilde yedi, sekiz... Açtıkça sonunda nihayet zar kadar küçük bir kutu çıkmış ve onu da açınca hiçbir şey yokmuş, bomboşmuş gibi bir his.
Sessiz ol, kalbim, şafak sökene kadar.
Çünkü bak, kim ki sabırla beklerse sabahı
Güvenle karşılar onu;
Kim ki ışığı sever, ışık da sever onu
Ve ışıkla sevilir o da.