l.l

l.l
@1llll1
Her şey boş diye bağıracaksın günün birinde
Kütüphaneci
Ankara
32 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
@1llll1·
·
sabitlendi
Bu kadar boş ve uzak olan bir şey, artık onu korkutamazdı.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Aşırı zıt duygular genelde beraberinde gelir, bu da demektir ki ne kadar bağımlı olursanız o kadar bundan rahatsızlık duyarsınız.
Benim gibi olan başkalarını merak ediyorum, dışarıdan tamamen iyi görünüp de içeriden çürüyen, bu çürümenin hafif bir "iyi olmama" ama aynı zamanda "kahrolmama" hâlini taşıyan başka insanları. Dünya genelde fazlasıyla aydınlık ya da fazlasıyla karanlığa çokça odaklanıyor; arkadaşlarımın çoğu yaşadığım depresyon türünü kafa karıştırıcı buluyor. Ancak depresyonun "kabul edilebilir" türü nedir ki? Depresyon zaten tümüyle anlaşılabilecek bir şey mi ki?
Benim sorunum neydi? Ölümüne depresif değildim ama mutlu da değildim, bu iki duygu arasında bir yerde süzülüyordum. Bu iki çelişen duygunun çoğu insanda aynı anda var olduğunu ve var olabileceğini bilmediğim için daha çok acı çekiyordum.
Ona sığınmazsa, insan yaşamdan nasıl zevk alabilir?