“Vicdan muğlaklıkla maluldür. Oluş ise tekinsizliğe mahkum. Yeryüzündeki varoluş, yuvasızlığın tezahürüyle dolu. Anlamsızlığın ağır bastığı, hiçliğin tehditkar esintileriyle titreşen, savrulan dünya içinde yalınkat bir öylelik…”
“Kılımı kıpırdatmıyordum. Çünkü romantizmin temel kuralı ertelemedir. Acele yok. Beklemeyi, durmayı, susmayı bilmezsen eğer her şey alt üst olur. Hatıra tadı vermeyen, iz bırakmayan, özensiz eylemler, hayalleri kırmaktan başka işe yaramaz. Sevda coşkusu sükunette mayalanmalıdır önce. Erkeklerin çoğu, hele gençler, bu hakikati kavrayamıyor. Mesafenin yakınlık demek olduğunu anlamıyorlar. Hayale, meraka, hasrete… aşkın temelini dolduran harcın karılmasına mahal bırakmıyorlar.”