“Kısacası, intihar etmeye niyetlenen ama sonra suyu çok soğuk bulduğu için kıyıya koşan biri gibi iyileşmeye çalışıyorum.“
Merhaba arkadaşlar bugün sizlere en çok bilinen kitabı İnsanlığımı Yitirirken ile tanınan Japon ve sevgiğim yazar olan Osamu Dazai’nin otobiyografik hikayelerinin derlemesinden oluşan bir eserle geldim.
Hayatı insanın başına gelebilecek en acı verici durum olarak niteliyor ve yazdıklarına, umudunu yitirmiş zavallı bir insanın hikâyesi tanımını yapıyor. Çoğu okuyucu bu yazarın kitaplarını okuduğunda aslında Osamu Dazai’nin depresif bir ruh halinde olduğunu bilir ama neden bu ruh halinde olduğunu yazarı araştırmayanlar pekte bilmiyor. Bu eseri aslında tam da bunun nedenini öğrenmek için bir araç oluyor bizlere. Yazarın biyografisini okuyunca aslında bu ruh haline, depresifliğe sürükleyen birçok etmenin - küçük yaşta abisini kaybetmesi, savaş döneminde yaşadıklar şeyler, maddi zorluklar - öğreniyoruz. Asıl sebebin aslında kendini sevmemesi olarak görebiliriz. Bu nedenler yüzünden sürekli ölümü düşünüyordu ve dört kez intihar girişimi yaptı fakat hayatta kaldı ama beşinci kez intihar girişimi sonrası hayatı sona erdi.
Sevdiğim yazarların biyografilerini okumayı seviyorum çünkü yazarın başından neler geçmiş, yaşadığı döneminde neler olmuş, hayata getirdiği kitapları hangi ruh hali ile yazmış ve o ruh haline nasıl, neden geldiği gibi konularına cevap bulmakla birlikte kendisini ve eserlerini anlamam da daha etkili ve kalıcı oluyor.
Yazarı merak edenler ve bu türü sevenlerin kesinlikle okumasını isterim.