Neden bir başkasının alkışı,
Bizim sessizliğimizi büyütür?
Belki de mesele, onun ne yaptığı değil,
Bizim neyi yapamadığımızdır.
Kıskançlık, bazen içimizdeki “keşke”lerin yankısıdır,
Bazen de “ben de orada olmalıydım” diyen
İç sesimizin çırpınışıdır.
Ama unuturuz:
Her çiçek aynı mevsimde açmaz,
Her yıldız aynı anda parlamaz.
Komşunun arabası yenilenince,
Bizim hayallerimiz eskimez aslında,
Sadece biraz daha sabır ister,
Biraz daha emek, biraz daha kendine şefkat.
🌻 Ve belki de…
Kıskanmak, başkasının hayatına değil,
Kendi potansiyeline duyulan bir özlemdir.
Kıskanmak, “Ben de isterdim” demektir,
Ama bunu dile getirmekten utanmaktır.
Oysa dile getirsek,
Belki de kıskançlık,
İlham olurdu bize.
Belki de başkasının ışığı,
Kendi yolumuzu aydınlatırdı.