Bir süredir hep böyle. Bir şey söylemeye çalışıyorum,ama aklıma hep yanlış kelimeler geliyor; bazen de demek istediğimin tam tersi çıkıyor ağzımdan. Düzeltmeye kalkınca daha da kötü oluyor. Sonunda ne diyeceğimi hepten şaşırıyorum ve en başta söylemek istediğimi de unutuyorum. Sanki bedenim ikiye ayrılmış da birbirleriyle kovalamaca oynuyor. İkisinin arasında kocaman bir sütun yükselmiş ve onlar da birbirlerini yakalamak için sürekli dönüyorlar onun çevresinde. Bir parçam doğru kelimeleri biliyor ,ama diğerleri onu yakalayamıyor.