Ayrılığın 15. günü :
Gün geçtikçe anlıyorum artık hayatımda olmadığını..
Eve girerken yolun karşısına bakıyorum arabanla gelip durduğun yere..
Gece ürperdiğim zamanlarda hatırlıyorum güven ve huzur dolu göğsünü..
Yorgun geçen günlerimin akşamında hatırlıyorum birlikte geçirdiğimiz gün sonlarında uzun uzun kritik yaptığımızı,,
Kedi desenli yün çoraplar almıştım ikimize, onları giyip yattığımda düşünüyorum senin ayağında da aynı çoraplar var mı diye..
Yağlı boya tablomun başında zamanı unutup saatler geçirdiğimde hatırlıyorum ''ya hadi benimle ilgilen'' dediğini..
Uzun bir ara verdiğim romanlarıma geri döndüm, okuduğum kitaptaki karakterlere benzer yönlerimiz olduğunu farkediyorum.
Hayatın dinlendirici bir sessizliği olduğunu keşfettim,bu iyi geliyor
Fakültemin cafesinde bi kahve alıp cam kenarına oturuyor yağmuru insanları izliyorum herşeyden azalan bi hevesle..
Annem ''ellerin buz gibi'' dediğinde düşünüyorum sıcacık avcunu ve narin bulduğum parmaklarını..
İç hesaplaşmalar yaparken yakalıyorum bazen kendimi
İyi düşünmeye zorluyorum kendimi, hatırladığımda sinirimin ilk günkü gibi canlı olduğu anlar var, silmeye bastırmaya çalışıyorum hepsini(.)