|İNCELEME| kitaphaber.com.tr / 25.05.2026/Ayşe Can:Kelimelerin Arasındaki Gizli Bahçe
Feyyaz Kayacan'ın Çocuktaki Bahçe adlı romanı, Türk edebiyatında kendine özgü bir yerde durur. Daha ilk sayfalarından itibaren okuru alışılmış anlatı kalıplarının dışına çağırır. Bu davet, yalnızca biçimsel bir yenilik arayışı değildir. Aynı zamanda insanın iç dünyasına, çocuklukla yetişkinlik arasındaki o kırılgan eşiğe doğru derin bir yolculuktur. Kayacan'ın dili, ilk bakışta kapalı hatta zaman zaman zorlayıcıdır. Ama bu kapalılık, okuru dışarıda bırakmaz aksine metnin içine doğru çeker. Metnin esas gücü de burada yatar. Okur, anlamı hazır bulmaz, onu metinle birlikte kurar. Yazarı çağdaşlarından ayıran en temel özellik ise dili bir araç olarak değil, bizzat anlatının öznesi olarak kurgulamasıdır. Çocuktaki Bahçe' de bu yaklaşımı oldukça açık bir şekilde görürüz.
Kurgan mezarlara kadar girmişken, Türk tarihinde önemli yer tutan, Türklerin son kurganı olan anıt kabrimize, ANITKABİR'imize değinmemek olmazdı. (Halkı yanıltmaya çalışanlara inat birkaç satır
Bazen başkalarının bizi hiç anlamadığını düşünüp üzülüyoruz. Bundan kastımız bizi bizim içimizden geçirdiğimiz gibi anlamadıkları aslında. Bu duruma içerlerken, aslında imkânsız bir şeyi istediğimizi