Ahh Cibran…
Canım Cibran…
Seni okumak ne büyük ayrıcalık…
Senin gözünden dünyaya bakmak ne güzel…
Ermiş başucu kitabım…
En güzel hediyem…
Kimin gönlünü sevsem “okumalısın bunu” dediğim kitap…
Kıymetini bilmeyenler de hep soru işareti
Seni anlamak ne güzel hem de her seferinde yeniden…
Tadı damağımda bir sürü soru işareti kafamda kaldı :) daha detaylı olamaz mıydı? Diye düşünmekten kendimi alamadım. Yazar ile tanışmış olduk bir hikaye tadında…
İçim buruk, içim paramparça, içim isyan dolu, yazanların sadece kurgu olmasını o kadar çok diledim ki… Bir çağı içindeyken anlamak ne zor, ne büyük bir lütuf… Her çağda nefretle etrafına bakan insanlar ne kötü… ve ne kadar varlar ne kadar gerçekler… hiçbirinin hatasını “bize” mal etmesem de… Utandım…