Yağmur Kaya

Yağmur Kaya
@2yagmurkaya2
İtiraflarım
"Ne istediğimi kendim de bilmiyordum; hayattan korkuyordum, hayattan kaçıp uzaklaşmak istiyordum, genede hayattan bir şeyler bekliyordum.” Tolstoy - itiraflarım
Alıntı
Reklam
Tasavvuf yapmak isterdim... Al bir yazma başımda, içimde bitmek bilmez bir sufi hırkası, Eski zamanlara dair bir türkü gibi dolanırdım bu tozlu dünyada. Eğer dünün toprağında filizlenseydim eğer, Neyin sesiyle sema eder, Hakikat yolunda bir derviş olurdum. Terk eyleyip kibri, kîni; sadece aşk kadehini doldurarak, Mecnun gibi sahrada Leylâ'yı değil, Mevlâ'yı arayarak... Gönül gözüm açılır, baş gözüm görmese de her zerrede O'nu görürdüm, Kendi içindeki o bitimsiz nurun, sessiz ve derin misafiri olurdum. Yağmur Kaya
savrulurken raconun kırmızı pelerini o zarif öfkeye; zaman ki sana hasta olmuş, incelikli haytasın. raksederken mahallenin maşallahı, eyvallahı güzelleş be oğlum, şimdilik ölümüne kadar hayattasın, şimdilik ölümüne kadar hayattasın.
Ben daha ölümü düşünmüyorum. Ben daha bir çocuk doğuracağım. Hayat taşıyor içimden. Kaynıyor kanım. Yaşayacağım, ama çok, pek çok, ama sen de beraber. Ama ölüm de korkutmuyor beni. Yalnız pek sevimsiz buluyorum bizim cenaze şeklini. Ben ölünceye kadar da bu düzelir herhalde.
Asla beraber olamayacağız. Aynı evi, aynı teni paylaşamayacağız. Aynı masada oturmayacağız. Hatta aynı şehirde bile oturmayacağız. Belki bir gün son kez görüşeceğiz, ikimiz de bunun son olduğundan habersiz. Son kez el ele gezeceğiz, belki de son kez söyleyeceğiz birbirimizi sevdiğimizi. Yine beraber planlar yapıp, tutamayacağımız Son sözleri vereceğiz birbirimize. Ve elbette yollarımız yine ayrılacak bir gün. Sonra aramıza şehirler girecek, Hiç karşılaşmayacağız. Tesadüfler bile bir araya getiremeyecek. Sonra da belki birimiz öleceğiz, diğerimiz hiç bilmeyecek.
Reklam