"Tenlerin ayrılığı, canlara ayrılık getirmez."İnceleme
Bayram Ali Öztürk... Hayatını Allah ve Resulü'nün (s.a.v.) yoluna adamış bir Allah kulu. Kendisini Allah'ın yoluna kurban etmiş mübarek bir hoca. Gelin size de hayatını kısaca anlatayım.
Bayram hoca, Sakarya Karasu'nun Konacık köyünde doğmuştur. Henüz 5 aylık iken babasını kaybeder. İki yıl sonra tekrar evlenip evden ayrılan annesi de onu bırakınca 2-3 yaşından itibaren halası ve babaannesi'nin himayesi altına girmiştir. 12-13 yaşına basınca şehirde okumak için amcasının yanına yerleşir. Evlenene kadar amcasıyla kalan Bayram hoca, yüreğinde ki yetimlik duygusunu her daim taşır. Bu yüzden sakin bir mizaca sahiptir. Başı bükük, kendi hâlinde, suskun...
Okuduğu için hep ders çalışırmış. Kendisine "Kütüphane mi olacaksın" derlermiş. Gerçekten de dedikleri gibi oldu hocamız...
Evlenip askerliğini yapan Bayram hoca, üniversiteyi bitirmeye yakın Mahmut Ustaosmanoğlu'na (k.s.) danışarak bundan sonra nasıl bir yol izlemesi gerektiğini sorar ve böylece İstanbul'a gelir. Bir süre imamlık yaparak, sonrasında ise kadrolu olarak göreve başlar. Çektiği yokluk bir yana, marul-ekmek yiyerek hafızlığını tamamlar. Emekli olana kadar da camii görevine devam eder.
İlköğretimden itibaren okuduğu kitapları biriktirir. Okuma, ilim, kitap aşkı ile 20.000 ciltlik bir kütüphanesi vardır. Bu kütüphane ile hoca ve öğrencilerin müracaat kaynağı olmuştur. Kendisine "Kürsüde kükreyen, sokakta kedi gibi olan" lakabı takılmıştır. Canım hocam... Verdiği sohbetler içime işledi okurken. İnsanlara karşı koruduğu mizacı ise çok başka... O ise bu cümlenin ezikliğini hep hissetmiştir.
Kitapta ise hocamızın hayatı, notları (bu kısımda çok güzel bilgiler vardı), sevdiği şiirler, beyitler, onu tanıyanların gözünde ki yeri ,albüm (şehadet elbiselerinin resmi de dahil) bölüm bölüm aktarılır. Sağolsunlar,
Şehid Bayram Ali Öztürk Hoca 1 (Hayatı ve Hatıraları)Bayram Ali Öztürk · Kubbe Yayınevi · 201892 okunma
Bahçıvan ve Ölüm (Kısaltılmış İnceleme)
Puan vermedi·208 syf.·
2026 19. kitabı
Bir Bahçıvanın Portresi: 'Bahçıvan ve Ölüm' Romanındaki Baba Karakteri
Giriş: Bahçıvandan Bahçeye Dönüşen Bir Hayat
Georgi Gospodinov'un romanı, anlatıcının babasını en merkezi ve dokunaklı metaforla tanıştırır: "Babam bahçıvandı. Şimdi bir bahçe." Bu basit ama derin cümle, karakterin tüm portresini çizen bir tohum gibidir. Bu ifade, onun yalnızca mesleğini değil; kimliğini, yaşam felsefesini, acıyla başa çıkma yöntemini ve en nihayetinde geride bıraktığı ölümsüz mirası özetler. O, toprağa kök salmış, kelimelerden çok eylemleriyle konuşan, sessiz bir onur, sarsılmaz bir direnç ve ölçüsüz bir sevgiyle dolu bir adamdır. Bu karakter portresi, romanın bu sessiz, metanetli ve sevgi dolu kalbinin katmanlarını aralamayı amaçlamaktadır.
--------------------------------------------------------------------------------
1. "Korkacak Bir Şey Yok": Stoacı Bir Ruh
Babanın karakterinin temel taşı, hayata karşı sergilediği stoacı duruştur. En zorlu anlarda bile sığındığı ve etrafındakilere sunduğu teselli, onun kişiliğinin en belirgin özelliğidir.
1.1. Hayat Felsefesi Olarak Bir Cümle
Babanın dilinden düşürmediği "Korkacak bir şey yok" ifadesi, basit bir teselliden çok daha fazlasıdır; bu, onun için bir savunma mekanizması, bir metanet ilkesi ve acıya karşı ördüğü bir duvardır. Bu söz, onun iç dünyasındaki fırtınaları gizleyen sakin bir yüzey gibidir. Aşağıdaki tablo, bu ifadenin ardındaki acı gerçekliği ve babanın sarsılmaz metanetini gözler önüne sermektedir:
Söylediği Söz Karşılaştığı Gerçeklik
"Korkacak bir şey yok." Ölümcül bir hastalıkla mücadele ediyor,
dayanılmaz ağrılar çekiyor.
"Korkacak bir şey yok, Durumunun
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Zamanın Gölgesi 3/ İnceleme
Seri içinde en çok dram barındıran kitap buydu fakat dozunda olduğu için çok sevdim. Eylül ne yazsa okurum gibi, kalemi ve kurgulamasını gerçekten sevdim ve özellikle bu kitapla birlikte kendini de kanıtladı bence. Sarp'ın burnu o kadar sürtüldü ki keşke dediğim bir yer olmadı hiç, bu çok önemli. En sonunda her şeyi geride bırakmalarına sevindim, bundan sonra ne olacak merakla bekliyorum.
Puan vermedi
Kitap Yorumu: Ihtilal 3 - Zerda / Binnur Şafak Nigiz
Özet
Herkes Zeliha ve Gurur'un ayrıldığını düşünmeliydi... çünkü bazı
gerçeklerin ortaya çıkması gerekiyordu.
Emsal'in Gurur'u psikolojik olarak yıkmak için kurduğu planlar, beklemediği bir anda Gurur'un zekâsıyla tersine döner ve tüm oyun onun üzerine patlar.
Ama asıl kırılma noktası, Emsal'in maskesinin düşmesi değil; kendini iyi biri gibi gösterirken en büyük darbenin taptığı kızı Eylül'den gelmesi oldu. Eylül, bir gecede büyümek zorunda kaldı. Taşıması gereken gerçekler ağırdır... ve bu yüzleşmede yanında Eymen vardır.
Emsal'in ardından gelen olaylar zincirinde en büyük yıkımı
yaşayanlardan biri Yener oldu.
Hayatı askerlik olan bir adam için, artık göreve devam edemeyeceği kararı verildi. Yener'in toparlanması kolay olmadı elbette. Bu süreçte Simge ile arasındaki bağ ve Alaşafak Timi'nin Yener için görevlerinden vazgeçme kararı, en gurur verici anlardan biriydi bence.
Cenan ve Muşta arasında geçmişe dair konuşmalar ve yakınlaşmalar
olsa da, ikisinin de hâlâ cevaplaması gereken çok şey var.
Adnan ve Çolpan, Ecevit ve Ayça, Adnan ve Nihal, Mehtap ve Girdap... her bir ilişki, hem yakınlaşma hem de içsel çatışmalarla sınanmaya devam ediyor.
Her birinin hikayesi için ayrıca merakla bekliyorum favım kesinlikle Adnan ve Çolpan / Ecevit ve Ayça
• Yorum
Betimlemesi yüksek bir seri olmasına rağmen bu kadar akıcı olması ve
benim B12'm düşükken bile karakterleri, olayları bu kadar net hatırlayacak kadar bağımlı hale gelmem... gerçekten şaşırtıcı.
Șu an 4. kitabı bitirdim ama 5'i bekleyecek sabrım yok.
O yüzden 4'ü bile yavaş yavaş okuyorum ki bitmesin.
Bu beni bağımlı yapar mı ?
Kurtuluşa giden yol
Aynı hikâyede 3 farklı kişinin gözünden Atatürk'ü okudunuz mu hiç? Biri Atatürk'ü Atatürk'ün gözünden, biri Atatürk'ün bir askerinin gözünden, diğeri ise bir çocuğun gözünden.
Her bölüm sonunda bir sonraki bölüm hakkında bir cümle ile merak canlı tutulurken her bölüm başında da bir iki cümlelik geçmiş bölümden tekrar ile sürekli bir bütünlük sağlanmış. Bu bütünlük çocukların gözünde Atatürk'ün hikâyesini nasıl kalıcı kılar öğretmen arkadaşlarım bilir.
Bu kitabı okurken oğlum okuldan geldi, öyle bir coşkuyla kitabı okumalısın dedim ki sen ne zaman bitirirsin diye sordu. Eşime öyle bir anlatmışım ki kitap okumayan adam aslında böyle kitapları ben de okumalıyım dedi. Eşim de dahil kiminle yazar hakkında konuşsam yazarı herkes tanıyor. Bir ben kalmışım bilmeyen.
Bir yetişkinin gözüyle Atatürk'e çocukça bir sevgi, bağ oluştururken bir çocuk gözüyle vatan sevgisi, ülke ve vatandaşlık bilinci sağlıyor bu kitap.
Varlığın içinde büyümüş çocuklarımıza vatanımızın kurtuluşunun nasıl yoksulluk içinde olduğunu anlatan öyle sayfaları var ki. Daha güzel anlatılamazdı.
Müftü Efendiyi, cılız tavuğu, Şükrüye Hemşireyi... hangi birini sayayım?
Ve biliyorum ben bu yoruma ne yazsam da kitabın güzelliğini anlatamayacağım. O yüzden lütfen en kısa herkes okusun, okutsun. Ataturk'ü bu kitaptan tanımak her çocuğun hakkı .
Sarışın bir kurda benziyordu... Ve mavi gözleri çakmak çakmaktı.
Sakarya Savaşı, 22 gün 22 gece sürdü. 13 Eylül 1921'de zaferle sonuçlandı. Dünyanın en uzun meydan savaşı olarak tarihe geçti.
Atatürk'ün atının adı "Sakarya" idi. Bu at, onun en sevdiği arkadaşıydı.
Dünyada, çocuklara bayram armağan eden tek lider Atatürk'tür.
Elbise ödünçtü ama, O elbiseyi giyen Yürek, koskoca bir millete ayağa kaldıracak kadar güçlüydü.
Sessiz bir odada düşüncelere
Okumadıysan beğenme
Puan vermedi·768 syf.·
2026 18. kitabı
Kurgu hoşuma gitti. Akıcılığı öldüren yanlar kitabın betimlemeleri ve diyaloglardı. Her yan karakterin hikayesi işlenmesi hoşlanmadım ama Yener'in olayı heyecan kattı. Spoiler vermemek için söylemiyorum, o tarz kabul edilebilir. Smut sahnelerine bu kadar gerek var mıydı gerçekten? Sayfa atla atla bitmedi.
Tüm bu saydığım olumsuzluklara rağmen İbs okumazken bunu okuyabildim. Şimdi olumlu yanlarına geçelim:
Zeliha'nın ailesi çok renkli. Okumak keyif veriyor.
Eylül ve Eymen'i merak ediyorum. Onların hikayesini okumaktan hiç şikayet etmem. Onları bir çift olarak görür müyüz, bilmiyorum.
Gurur ve cenan ikilisi diyalogları güzeldi.
Gurur, Emsal, Eylül üçlüsü ayrı sahneleri de.
Genel olarak olaylı sahneler ve ihtimallerdi sevdiğim şeyler.