Duyulmayan Bir Çığlık
İlk kez 15 yıl önce, lise sıralarındayken okuduğum ve beni derinden sarsan bir eser. Genç bir kadının adım adım, adeta bağıra bağıra gelen intiharına ve o kocaman kalabalık toplumun içinde kimseye sesini duyuramayışına şahit olmak çok ağır. Tamamen yaşanmış bir hikaye olan bu eseri yıllar sonra tekrar okurken bile o çaresizlik hissini ve sağır edici sessizliği aynı şiddetle hissediyorsunuz. Kitabın yayınlanmasının üstünden 30 yıl geçmesine rağmen ülke şartlarının ve toplumsal yargıların hiç ileri gitmediği gibi belki de gerilediğini görmek ise en acısı.
Kitabımız merkezine Şehnaz ' ı alarak üç kuşak boyunca kadınların, aktarılan travmalarını ,aile sırlarını ve takıntılı bir aşkın anatomisini biz güzel okuyucularına sunar.
Şehnaz yani anlatıcımız ekonomi profesörü bir kadındır ve unutma yetisini kaybetmiş, hafızasının derin dehlizlerinde kaybolmuş herşeyi hatırlayarak ödül mü ceza mı ikileminde yaşamaktadır.Annesi ve anneannesi ile kuşaktan kuşağa devredilemez bir kaderin ortasında birbirlerine ayna tutarlar.
Şehnaz ayrıca yasak bir ilişkinin pençesindedir. Hocası olan ve evli de olan E.ile 30 yılı aşkın saplantılı bir ilişki yaşayan Şehnaz bu adamdan kopamaz da ,ama içinde olmaktan da memnun olmadığı ,onu tükettiğini bildiği bu ilişkiyi tutkuyla sürdürür,yıkıcı yanlarıyla mücadele eder.
Tüm bunların yanında bir gece annesinin uykusunda yürümesi ve Şehnaz’ın o güne dek hiç bilmediği aile sırlarını ifşa etmesiyle beraber hikaye önce düğümleniyor, annenin uyurgezerliği sürdükçe de o düğüm yavaş yavaş çözümlenir.Unutamayan bir bellek ,hayata renk verdiğini düşündüğü ama hayatını maffeden bir aşk ve arka fonda Osmanlı 'dan Cumhuriyet 'e kadar yaşanmışlıkları ,siyasi diplomasisi ile bir Türkiye .
Unutmak bir kaçış mıdır, yoksa hatırlamak zihne verilmiş en büyük ceza mı? Kitap boyunca hep bu soru kafamızı kurcalar.
Aile ile sırları ,psikolojik tahliller ,derin yüzleşmelerle dolu güzel bir kitap bırakıyorum buraya .Herkese iyi okumalar.
Reklam
Puan vermedi·144 syf.·
2026 75. kitabı
İçinde 30 civarında yazı var. Her gün bir tane okudum yine. Konular genel olarak hayat, insan olmak... Öyle ardı ardına okunacak yazılar değil bence. Biraz düşünmek gerek üstüne... Yazarın en sevilen, en çok paylaşılan yazıları toplanmış bu kitapta. Öncesinde 3 kitabını okudum galiba. O yüzden bu kitaptaki yazıların çoğu tanıdıktı ama benim için problem değil. Aksine bazı yazıları tekrar okumak güzeldi. Ama tekrara düşmekten hoşlanmayan biriyseniz diğer kitaplarını tercih etmeniz daha iyi olabilir. Daha önce yazarın hiçbir kitabını okumadıysanız bu kitabıyla başlayabilirsiniz de. Sonraki kitaplarda tekrar görürsünüz o yazıları ama her kitaptan bir iki yazı o kadar da problem olmaz galiba... Ben sevdim. Kapağı da çok güzel. İç tasarımı da insanı boğmayan, okumayı kolaylaştıran tarzda. Yazı boyutu küçük sayılmaz. Bölüm başlarında o bölümün en etkileyici kısmının paylaşılması da hoş. Şöyle her gün bir iki yazı okuyayım, düşüneyim, yazayım, paylaşayım, diyorsanız güzel seçim.
Bu kitabı beğenmeyenlere aşırı şaşırıyorum.
Kurgu çok iyi, karakterlerde adeta hayatın kendisi ve anlatım o kadar gerçekçi ki ben Ayfer Tunç kendi hikayesini mi yazmış diye araştırdım bile.
Şehnaz, narsist bir karakter olan üniversite hocasıyla gizledikleri bir sevgililik yaşıyor. 30 sene boyunca. Burnu düşse yerden almayacak egoya sahip bu adam aynı zamanda evli. Şehnaz ise bunu ve diğer sinir bozucu herşeyi görmezden gelecek kadar bağımlı.
Şehnaz annesi ve anneannesi ile yaşıyor. Herşeyi en ince ayrıntısına kadar hatırlayan birisi olduğu için bu durumu “unutamama hastalığı” olarak benimsemiş.
Annesinin bir gece uyurgezer olduğunu fark edip, konuştuklarıyla hayatının adeta şokunu yaşıyor. Diğer uyurgezer geceler vesilesiyle olayı çözüyor.
Herşey birbiriyle bağlantılı. Neden o narsist hoca? Şehnaz neden bağımlı? Annesi neden uyurgezer? Neden Şehnaz unutamıyor? Asıl hikaye bambaşka.
Bu yaz yoluma devam edeceklerim arasında Ayfer Tunç da var.
142 sayfalık kitap beni bu kadar etkileyemezdi!
Stepford Kadınları "Bobie,sen artık eski Bobbie değilsin! Anlamıyor musun bunu? Sen de ötekiler gibi oldun!"
Kitabın konusu kısaca şu Stepford Kasabası'nda kadınlar bir robot gibi sürekli ev işi yapıyor. Asla dışarıya çıkmıyor ve hobileri yok. Hayatları kocalarının cinsel arzuları,çocukları,ev işleri ve bakımlı olmaktan ibaret. Ana karakter Johanna Eberhart Walter ile evli ve iki çocuğu olan bir kadın. Sıradan bir anne değil çünkü kadın haklarına duyarlı bir birey. Stepford'a taşınan Johanna ve Walter bu arkeik kasabayı değiştireceklerini söylüyor ardından neler yaşadıklarını okuyoruz.
Spoiler!!!
Walter en başından bütün olayı biliyordu bence. Bilerek Stepford Kasabası'nı seçti. Kitabın içerisinde yer yer umursamaz davranışları ve olaylara şaşırmayışı ile bize bu düşünceyi benimsetmeli. Johanna'nın dediklerine karşı en ufak onay cümlesi bulunmuyor. Hani sen bu kasabayı değiştirecektin? Tek istediği Johanna'nın kendi hakkını savunmayı unutmasını sağlayabilmekti. Keşke daha ilk başından terk edebilseydin Johanna. Ike Mazzard'ın kadınları sürekli belirli bir olağanüstü güzellik standartında çizmesi de günlük yaşantımızda bulunan bir unsur. Özellikle medyada bu çok fazla bulunuyor. Okudukça sinirlerim tavan yaptı. Özellikle Ed... Hayvan mısın sen? Cinsel arzularına eşini oyuncak yapamazsın! Hayvanlar bile bu kadar ilkel dürtü ile hareket etmiyor. Kasabaya neden geldiğin belli.
Walter'lara karşı dikkatli olun !!
Bu kasaba fikri ve erkekler kulübü faaliyeti beni aşırı korkuttu. -Aslında "sıradan" kabul edilen hayatlarda hüküm süren davranışlarla doluydu.- Hobileriniz yok yahu! Lütfen buradaki gibi davranan gerçek hayattaki değişme potansiyeli taşıyan hanımlara yardım edelim. Ne oluyorsa mantıklı düşünebilen kadınlara oluyor. Eminim bu kasabaya taşınıp ardından
buradakiKadın Hakları
Stepford Kadınları "Bobie,sen artık eski Bobbie değilsin! Anlamıyor musun bunu? Sen de ötekiler gibi oldun!"
Kitabın konusu kısaca şu Stepford Kasabası'nda kadınlar bir robot gibi sürekli ev işi yapıyor. Asla dışarıya çıkmıyor ve hobileri yok. Hayatları kocalarının cinsel arzuları,çocukları,ev işleri ve bakımlı olmaktan ibaret. Ana karakter Johanna Eberhart Walter ile evli ve iki çocuğu olan bir kadın. Sıradan bir anne değil çünkü kadın haklarına duyarlı bir birey. Stepford'a taşınan Johanna ve Walter bu arkeik kasabayı değiştireceklerini söylüyor ardından neler yaşadıklarını okuyoruz.
Spoiler!!!
Walter en başından bütün olayı biliyordu bence. Bilerek Stepford Kasabası'nı seçti. Kitabın içerisinde yer yer umursamaz davranışları ve olaylara şaşırmayışı ile bize bu düşünceyi benimsetmeli. Johanna'nın dediklerine karşı en ufak onay cümlesi bulunmuyor. Hani sen bu kasabayı değiştirecektin? Tek istediği Johanna'nın kendi hakkını savunmayı unutmasını sağlayabilmekti. Keşke daha ilk başından terk edebilseydin Johanna. Ike Mazzard'ın kadınları sürekli belirli bir olağanüstü güzellik standartında çizmesi de günlük yaşantımızda bulunan bir unsur. Özellikle medyada bu çok fazla bulunuyor. Okudukça sinirlerim tavan yaptı. Özellikle Ed... Hayvan mısın sen? Cinsel arzularına eşini oyuncak yapamazsın! Hayvanlar bile bu kadar ilkel dürtü ile hareket etmiyor. Kasabaya neden geldiğin belli.
Walter'lara karşı dikkatli olun !!
Bu kasaba fikri ve erkekler kulübü faaliyeti beni aşırı korkuttu. -Aslında "sıradan" kabul edilen hayatlarda hüküm süren davranışlarla doluydu.- Hobileriniz yok yahu! Lütfen buradaki gibi davranan gerçek hayattaki değişme potansiyeli taşıyan hanımlara yardım edelim. Ne oluyorsa mantıklı düşünebilen kadınlara oluyor. Eminim bu kasabaya taşınıp ardından
buradaki
Herkese merhaba!
Kitapta ezberlerimizi bozacak birçok bilgi var. Ben keyifle okudum. Özellikle oruç kısmı beni çok etkiledi. Doğal olmayan her şey sağlığa zararlıdır.
Keyifli okumalar dilerim....
Okunmalı...
30 Günde 10 Yıl
Yavuz Yörükoğlu
30 Günde 10 Yıl
Yavuz Yörükoğlu
Reklam
Reklam