Ey bir elinde ebeler koşturan doğa,
bir elinde mezarcılar yaratan.
Bu seslenişimiz yalnızca sana
ölmesine ölüyoruz ya
sevmesine seviyoruz ya seni...
Bitmedi sürüyor o kavga ve sürecek
Yer yüzü aşkın yüzü oluncaya dek.
Bir hedefi onu elde edene kadar arzularsın hırsın, inancın, felsefen seni ona taşır. Ve onu elde ettiğin an tatmin olmadığını anlarsın. Işte o zaman nankörlük başlar ve en başa dönersin yeni hedefler, yeni tutkular... ve başardıkça yeni nankörlükler tabi.
Sen harika güzellikte bir
çiçektin ve seni kopardı. Âdeta belini
kırar gibi dalından kırdı,
Sadece koklamak için. Burun deliklerinden
yukarıya gidecek
birkaç molekül için. Şimdi de seni atyor.
Buna dayanamam.