Puan vermedi
Sırf inceleme yazacağım diye
Yıllar sonra üşenmeyip bu kitabı da
Bir kez daha okudum ve yıllar önce
Kaleme aldığım makalemde
ne kadar haklı ve tutarlı olduğumu
bir kez daha anladım.
İlk sayfalarda yer alan
Maymunların da insanlar gibi
içki, sigara, çay, kahve ve tabii
tütün kullandıkları gibi malumatlar ile
Karşı karşıya kalıp acaba beni bu kitapta
İlerleyen sayfalarda ne bekliyor diye
İçten içe bir merak uyandırsa da
Kitabın genelinde zannedilenin aksine
Bilimsel olan veriler değil
sadece Darwin'in gözleme dayalı
Yorum ve karşılaştırmalar yer almaktadır.
Yani öyle müthiş ötesi
Bilimsel veriler bekliyorsanız,
Bu kitap da sizi hayal kırıklığına uğratacaktır.
Zira, Türlerin Kökeni, İnsanın Türeyişi
ve tabii İnsan ve Hayvanda
Duyguların ifade edilmesi kitaplarında
Sadece gözleme ve yoruma dayalı olan
Analizler yer almaktadır.
Kitabın incelemesine gelecek olursak,
Puan vermedi
Herkese merhaba! Bugün, çok özel bir roman paylaşmak istedim. Sema Soykan’ın büyük ses getiren ve 37. baskıya ulaşan romanı Keşke, bizi Türkiye'nin bir dönemine damga vurmuş Köy Enstitüleri zemininde duygusal bir yolculuğa çıkarıyor.
Kitap, adından da anlaşılacağı üzere insan hayatındaki o en ağır kelimeyi sorgulatıyor: Keşke. Karakterlerin geçmişle, seçimleriyle ve idealleriyle olan savaşı o kadar duru anlatılmış ki, elinizden bırakamıyorsunuz. Alfa Yayınları etiketli bu roman, hem tarihi dokuları sevenler hem de derin insan hikayelerine kapılmak isteyenler için birebir.
Siz bu kitabı okudunuz mu? Kitaplığınızda yer açmayı unutmayın!
Elmalılı Hamdi Yazır ile Kur'an Sohbetleri, Elmalı'nın tefsirinden yaratılış gayemize ve ALLAH'a teslimiyete dair bir çalışma. Elmalı'nın tefsiri üzerine uzun yıllar yapılan çalışmalar ve bu çalışmaların günümüze uygun halde aktarılması, her eserinde olduğu gibi tefsirleriyle kazandırıdığı farklı bakış açıları... Bakara Süresi 285-286. ayetler, Hicr Süresi 85-99. ayetler, Enbiya süresi 30-41.ayetler ve Hac Süresi 25-37.ayetlerin Elmalı Tefsirini bize tekrardan tefsir etmiş. Ayetlerde bahsedilen ibadetlerimiz, yaratılışımız, ALLAH'a teslimiyet, Kur'an ve Sünnete bağlılık gibi özümüzü, kulluğumuzu hatılarlatan ayetlerle bizi kulluk bilincine yöneltiyor. Bu kitabı okuduğumda aklıma temelde iki ayet geldi tekrardan; Zariyat Süresi 56.ayet: "Ben cinleri ve insanları, başka değil, sırf bana kulluk etsinler diye yarattım." ve Rad Süresi 28.ayet:"Ruhun aradığı sükûnet ve dinginlik ancak O'na yönelmekle mümkündür." Ve en sonra nasıl kopuşumuz ifade ediliyor "Kur'an ve Sünnet" yeter diyerek bize asıl Kur'an ve sünneti anlatan ilmihallerimizinden, geleneklerimizdeniz özümüzden uzak kalarak onları yok sayarak kopuyoruz. Özümüze tekrar dönebilmek için tekrar Zariyat Süresi ve Rad süresini hatırlayarak yola çıkmalı özümüze dönmeliyiz....
Bir zamanlar çok huysuz küçük bir çocuk varmış. Babası ona bir torba çivi verip, her sinirlendiğinde çite bir çivi çakması gerektiğini söylemiş.
İlk gün çocuk çite 37 çivi çakmış.
Çocuk, önümüzdeki birkaç hafta içinde yavaş yavaş öfkesini kontrol etmeye başlamış ve çite çaktığı çivilerin sayısı yavaş yavaş azalmış.
O çivileri çite çakmaktansa öfkesini kontrol etmenin daha kolay olduğunu keşfetmiş.
Sonunda, çocuğun kendini hiç kaybetmediği gün gelmiş. Çite çakılacak hiç bir çivi kalmamış.
Durumu babasına haber vermiş. Bu defa baba, çocuğuna, öfkesini kontrol altında tuttuğu her gün bir çivi çekmesini önermiş.
Günler geçmiş ve delikanlı sonunda babasına tüm çivileri söktüğünü söylemiş. Baba, oğlunun elinden tutmuş ve onu çivileri çakıp çıkardığı çite götürmüş.
“İyi iş çıkardın oğlum, ama çitteki deliklere bak. Çit, asla eski aynı çit olmayacak. Bir şeyleri öfkeyle söylediğinde tıpkı bunun gibi bir iz bırakırız. Bu durum, birini bıçakladıktan sonra bıçağı onun gövdesinden çıkarmak gibidir. Kaç kere özür dilerim desen de bıçak veya çivi yarası hep orada kalacaktır
Bir zamanlar çok huysuz küçük bir çocuk varmış. Babası ona bir torba çivi verip, her sinirlendiğinde çite bir çivi çakması gerektiğini söylemiş.
İlk gün çocuk çite 37 çivi çakmış.
Çocuk, önümüzdeki birkaç hafta içinde yavaş yavaş öfkesini kontrol etmeye başlamış ve çite çaktığı çivilerin sayısı yavaş yavaş azalmış.
O çivileri çite çakmaktansa öfkesini kontrol etmenin daha kolay olduğunu keşfetmiş.
Sonunda, çocuğun kendini hiç kaybetmediği gün gelmiş. Çite çakılacak hiç bir çivi kalmamış.
Durumu babasına haber vermiş. Bu defa baba, çocuğuna, öfkesini kontrol altında tuttuğu her gün bir çivi çekmesini önermiş.
Günler geçmiş ve delikanlı sonunda babasına tüm çivileri söktüğünü söylemiş. Baba, oğlunun elinden tutmuş ve onu çivileri çakıp çıkardığı çite götürmüş.
“İyi iş çıkardın oğlum, ama çitteki deliklere bak. Çit, asla eski aynı çit olmayacak. Bir şeyleri öfkeyle söylediğinde tıpkı bunun gibi bir iz bırakırız. Bu durum, birini bıçakladıktan sonra bıçağı onun gövdesinden çıkarmak gibidir. Kaç kere özür dilerim desen de bıçak veya çivi yarası hep orada kalacaktır
Birinci Dünya Savaşı'na giden yolu ve yaşanan krizi ayrıntısına anlatan güzel bir kitaptı.
Satranç tahtasındaki hamleleri ve ince hesapları çeşitli kaynakları inceleyerek önümüze sermiş yazar.
Konuyla ilgili 'Saraybosna 1914' filmini ve '37 gün' mini diziyi seyretmek faydalı olacaktır.
