Sapan Taşıyla
Kırılmış Camlarıyız
Tütün sarıp içmekten,
yahut bir gün
herşeyin düzeleceğini
beklemekten,
anası ağlamış yurdumun.
Yoldaşı oldum nihayet ;
Şifalı otlarda
çaresini bulamadığım
derdimin
İlkin şükretmeyi öğrendik herşeye.
Ve sabrederek yaşamayı
bir de.
Sık sık tenbihlenmişiz susmak için
Konuşupta
başımız girmesin diye
derde
Yağmurun ve hüznün
derinden
hissedildiği,
Unutulmuş
kenar mahallelerden