R.Z.Demir

R.Z.Demir
Gerstêrka min pirtûkin...
Goriot Baba’dan
Honoré de Balzac’ın Goriot Baba romanı şunu sertçe hatırlatır: Sevmek güzeldir, ama kendini yok edecek kadar sevmek insanı yavaş yavaş yalnızlığa sürükler. Herkes senin kadar derin hissetmez; verdiğin her şey karşılık bulmaz. Goriot Baba gibi tükenmekle, Eugène de Rastignac gibi değişmek arasında kalır insan. Hayat ise hep aynı soruyu sorar: Kalbini mi koruyacaksın, yoksa dünyanın kurallarına mı uyacaksın? Çünkü bu hikâye en çok şunu söyler: İyi kal, ama kendini kaybetme.
1000Kitap
Reklam
Gidiyoruz,
Hep gidiyoruz. Kabile topraklarımızdan Büyük ağaçlar kesildi, Nehirler kurudu, Kuşlar sessizleşti. Adlarımız, Masallarımız, Danslarımız, Ritüellerimiz, Artık çok az kişi tarafından hatırlanıyor. Ama biz hâlâ buradayız, Rüzgârla, toprakla ve gökyüzüyle biriz. Geçmişimizi unutturmaya çalışsalar da, Ruhumuz ve kültürümüz ayakta kalacak. — Oodgeroo Noonuccal
Şiir
Son Şarkı
Bu dizeler Martin’in iç dünyasında bir kapanışı, bir sessizleşmeyi anlatır. Eskiden içinden taşan yaratıcı ve umutlu ses, artık yerini yorgun bir sessizliğe bırakmıştır.