Nasıl yaşayacağımı, hayata nasıl tutunacağımı bilmiyorum. İnsanlar nasıl sorunlarının altından kalkıyor onu da bilmiyorum, kendi iyiliğim için yanlız kalmam gerektiğini söyleyenleri de anlamıyorum. En son yanlız kaldıpımda öldürüyordum nerdeyse kendimi. Ama hayatın cilvesi kimsem yok yanımda, başıma bir şey gelse 3 4 saat sonra fark ederler. Bazen hep iyi görünmek iyi değil sanırım. Biraz da kırıklarının görünmesi gerekiyor.
Herkese merhaba, uzun bir aradan sonra kendimi burada buldum. Bazı bitişlerin eşiğindeyim. 4 yıllık lisans eğitimim bitiyor bu sürece şöyle dönüp baktığımda aklımda en çok kalan şeylerin duygular olduğunu görüyorum. Zaman içinde yaşanan bazı tatlı veya acı hatıralar silikleşmiş olsa da bıraktıkları duygusal iz yerli yerinde duruyor. Kimi zaman acı kimi zaman tatlı hatıralar ama hepsi tek bir şeye hizmet ediyordu: dönüşmeye, değişmeye, tekamüle... Bugün bir final sınavım vardı otobüste gelirken dalmıştım sonra bir anda sınavım olduğu aklıma geldi ve dedim ki ya benim sınavım var ben niye bu sefer daha az kaygılıyım? Sonra cevabını düşündüm benim şuan kaygılı olmam sadece bana eziyetti. Sonucu degiştirmiyor ve süreci kötüleştiriyor. Evet dört yılın sonunda bunu teoriden çıkarıp pratiğe dönüştürmüştüm. Sonra gün içinde arkadaşlarımın yanındayken bu haftanın son hafta olmasının hüznünü bir nebze de olsa yaşadım. Yani biri 4 yıl önce buralara gelip böyle şeyler yaşayacağımı söylense nasıl tepki verirdim acaba diye düşünmeden edemiyorum. Bitiyor bir şeyler ve yeni şeyler başlayacak Allah'ın izniyle. İçimde buruk ama aynı zamanda onurlu bir his var. Bitmiş olması ve bitirmiş olmam arasında. Yaşadığım şeyler ve yaşamayı umup yaşayamadığım şeyler arasında. Hepsi bugünkü bana hizmet ediyordu. Daha farklı bir açıdan bakmama olanak sağlayan bana. Şöyle derin bir nefes aldığımda sanırım hüzün hissediyorum. Düştüm kalktım, değiştim, dönmüştüm ve bugünkü şeklimi aldım. Düşüncelerimi buraya yazmayı özlemişim. Bir gün devam etmek dileğiyle hoşçakalın.
4 sene once aptal bi asikmisim kasa goze siir yazmisim değdimi ula diye sorarlar adama BSBSBSBSBSSB bide üzerlerine carpi atmisim sanirim ask iptal demek...
Söz uçar yazı harbi kalırmış 4 sene önceki yazılarımı buldum baya üzdü bu beni
Depresif ,aşık stresliymişim aşık olduğum kişiye şiirler yazmışım çevreme karşı susmuşum kağıda açmışım yine kendimi değişen tek şey yaşım ve bir daha kimseye şiir yazmayacak olmam çünkü hak etmiyorlar