Bazan yetim bir çocuğun hasretinde bulurum seni, bazan gün ortası secde serinliğinde.
Bazan Hacerü’l-esved’in aşınmışlığında rastlarım sana, bazan şadırvanların ardısıra durup beklerim, dâhil olmak için arınmışlığına.
Sen bilmezsin, sen görmezsin, hissetmezsin de, bekliyorum avuçlarımla bıraktığın yerde.
Bilmiyorum neydi beni çeken sende?
Seni buldum bana baktığım her yerde. Doğudan estin yelkenime.
Batıdan çıkıp gittin denizlerimden, yangınlar bırakarak yüreğime.
Bu muydu çeken beni, bu muydu istediğin benden?
Meryem Beyazal