Marx, dinin halkın afyonu olduğunu, dinin bir mutluluk vaadiyle ve kalpsiz dünyanın duygusu, ruhsuz koşulların ruhu olarak ortaya çıktığını, ancak bu mutluluğun hayali bir mutluluk olduğunu, dinin, metafizik yapısı nedeniyle eşitsizliklerin ekonomik temellerini çözümleyemediğini, din özgürlüğü elde etmek değil, dinden özgürleşmek gerektiğini, kapitalizmin komünizm, dinin de ateizm ile aşılması gerektiğini, ancak kapitalizm sorununun çözülmesinin öncelikli bir sorun olduğunu, kapitalizm sorunu çözülünce, din sorununun da çözüleceğini ve komünist düzende dine ihtiyaç duyulmayacağını söyler.