Lüzumsuz Adam
@4hm3t
İçimdeki hayatın sesi senin içindeki hayatın kulağına erişemez, ama ne olursa olsun, yalnızlığın ürküntüsünü hissetmemek için, konuşalım.
Okuduğum en güzel roman diyebilirim. Hasan' ın sadakati, Emir' in pişmanlık dolu hayatı bizlere büyük dersler veriyor. Kitaptaki her karakter bir değeri ön plana çıkarıyor bence. Ali, İkbal, Süreyya, Baba hatta Asef... Her birinden ufak dokunuşlar, minik darbeler hissediyor insan.
Dönem şartları çok güzel anlatılmış kitapta. İnsan kendi hayatına şükretmeden edemiyor. Bolca acı ve pişmanlığın olduğu bu kitapta okur; minnet, sevgi ve fedakarlığın yeni tanımlarını buluyor. Şiddetle tavsiye ediyorum.
"Yeniden iyi bir insan olmak mümkün."
Derin bir nefes çek içine. Biraz denizden, biraz gökyüzünden az biraz da aşktan. Sonra tut o nefesi, bırakma hemen. Say içinden ona kadar. Onu görünce bırak yavaşça . Titresin kirlenmiş ellerin; taşımasın o işe yaramaz et yığınını bacakların. Cigerlerin yeni bir nefesi kabul etmesin; içinde kalan aşk kırıntılarıyla yetinsin. Sonra ? Sonra mi? Sonrasi aynı. Usulca geçip gitsin yanından hiçbir şeyden habersiz bir sabah yeli gibi...