"Her şeyleri eksikti onların, öfkeleri, sevgileri, başkaldırıları, üzüntüleri, ıstırapları, anıları.. Öyle korkuyorlardı ki kendilerinden, bu yüzden kendilerinin hep uzağında yaşıyorlardı."
"Anlamazdım..Çocuklarına ve kendi hayatlarına yeterince üzülmeyen, üzülse de belli etmekten delice korkan bu insanların, uzak kıtalardaki yoksul annelere ve çocuklarına duydukları üzüntüyü bu denli abartıyla yaşamalarını anlayamazdım.."