Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Şimdi size bu gece olan bir olayı anlatayım ibretlik olsun. Normal uyuyordum saat 03.08 de uyandım. Daha serin diye salondan odama geçtim orda uyuyakalmıştım. Tam yatağa uzanicam içimde bir boşluk hissettim sevgilimle ayrılalı da 1.5 ay oldu onun boşluğu biliyordum. Özlüyordum. Onun bana aylar önce aldığı peluş bir oyuncak vardı bende onu özlediğim için ona sarılıp uyurum dedim. Rüyamda aslında benden 1 hafta sonra başka birini bulduğunu ve gözümün önünde ona sarılıp öptüğünü gördüm. Sorduğumda ise öfkeyle zaten kahretsin ki senle bir ilişkim oldu dedi. Saat 03.56 da uyandım. Hala duvarı izliyorum.
İnsanların sizi kontrol etmesini istemiyorsan okumaya devam et``
*1. Birisi sizi kışkırtmaya çalıştığında sakin kalın.*
Duygusal kontrol, bir manipülatörü etkisiz hale getirmenin en hızlı yoludur. Öfke onları besler; sessizlik ise aç bırakır.
*2. Asla çok fazla açıklama yapmayın.*
Fazla açıklama yapmak suçluluk duygusuna benziyor. Doğruyu bir kez söyleyin, sonra konuşmayı bırakın.
*3. Nedenini açıklamadan "hayır" demeyi öğrenin.*
Sınırlarınız için kimseye gerekçe gösterme borcunuz yok.
*4. Tepkilerinizi geciktirin.*
Yanıt vermeden önce 5 saniye bile duraklamak, duygusal tuzakları anında kırar.
> Psikoloji 🧠
İyi başlasam bile olümle bitti (+18)Hayata Dair
2 günde ne olmuşsa biraz son nefesimi veriyor gibi hissettim. Ruhum bedenimden çıkmış da boşluğa düşmüşüm, kilitlenmişim, robotik hareket ederken aslında nefes alış verişimde bile gayret göstermem gerekecek kadar tükenmiştim.
Bu neyin dalgasıydı ve nasıl bir anda olmuştu bilmiyorum ama bekledim.
İçimde ya bir şeyler olüyordu ya da olenler çözülüyordu.
Olenlerin cenazesinin kaldırılması izinden geçiyordu. İzin verdim işte.
Yaşamadığım ya da farkında olmadan biriktirdiğim bir şeyler varmış demek ki. Bu süreçte biraz agresif ve aşırı sessizdim. Akşam yemeği dışında kalabalığa o kadar katılmadım. Kendimle baş başa kalıp içimin derdini anlamam ve bir şeyler yapmam gerekiyordu. İştahım da kapanmıştı. Kahve bile içmemiştim o derece.
Ve demek ki o kadar ağır bir şeydi. Tuhaftı. Sanırım ilk kez buna doğru düzgün bir sebep bile bulamadım. Ama büyümem için tabi ki deri değiştirmem gerekiyordu. Bunun yüreğimin oluyor gibi hissettirişi belki o izinlere geç kalmamdandı. Bize artık baya küçük gelmiş tişörtün verdiği o rahatsızlık, sıkıştırma, boğma ve artık soymak mümkün değil, kurtulmak için kesip atman gerekirdi ya o tarz bir şey oldu.
Geç kalınmışlık olmasa acısı da olmazdı. O her neyse bilmediğim için üzülürken geç de olsa daha da geç olmamış olduğu ve olduğu için sevindim tabi ki.
Sanki öğlen matın üstünde "Hazırım ya, olmeye hazırım artık. Geleceksen gel. Ne bu, yorgun ve halsizim. Yüreğim okyanusa atılan bir kaya gibi acı çekiyor ama içim rahat. Bu sefer olacak mı, olsunnn. Bitmeden başlamaz, ölmeden doğulmaz. Bedenim mi olecek yoksa benliğim mi?" diye mayışmış halde düşünüyordum. Ve zaman o kadar yavaş aktı ki, saati 5-6 sanarken daha 2 imiş. Son gücümü temizlik perilerine vermiştim. Ne yapayım yaşam alanımın düzenli ve temiz olmasını seviyorum. Olümde dahi düzen ve bütünlük
Geçici ileti
Evvetttt yaklaşık 1.5-2 saattir valiz hazırlıyorum, ve bu süre zarfında sürekli müzik dinlediğim için kafam bi milyon, uykum geldi, yorgunum 🥲🥲 işin iyi yanı hazırlamam gereken kısmın %90 lık kısmı bitti, az kaldı çok şükür :) veee büyük boy bez valiz muazzam bir rahatlıkmış, önceki yıllarda neden kimse vermedi. Öyle işte, yazmak istedimmm, iyi geceleriniz olsunnnnn.