Bugün burada yazınsal olarak ortaya koyacağımız olaylar, her birimizi kapsayan ama sadece bir bedende anıldığı şekliyle aktarılacaktır. Yani birinin gökyüzüne bakarken gördüğü şey, mevsimin de ötesinde belki sürüklenen bulutlara yüklediği anılarken; ötekinin gökyüzüne bakanı veya tanığı olduğu kişiye yüklediği anlam, aynı anlam ya da anlayış değildir. Bedenlerin ötesinde, duyumun insana yüklediği bu 'başka biriyim' inanışı, her çeşit olayın sonunda bereketli şekil, hareket ve yorumun önünü açıyordu. Ve bunun ismi en iyi görgü tanıklığıydı. En iyi izleri ise sorulan her soruda tanıklığa başvurulmuşçasına anlatma ihtiyacıydı.
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
Sevişirken bile ulaşamadığımız ruhlar vardı, en arzulu sesleri kulaklarımızda yankılanırken, bilemediğimiz ama onun geçmişindeki birine, anlayamayacağımız kayboluşlara ağıt yakardı; boynumuza sarılan kolların arasında yetim duygular büyütür, temiz aşkları kirlettiğimizin sanrısını yaşardık. Hep giden bir “O” olmuştur. Seven ve yaralayan. O’nun yerine konulup, O’nun gibi sevmemiz gerektiğini gözlerdeki uzak çağrılardan anlardık. O’nun söyleyemediklerini veya söylemesi gerekenleri dile getirmek için bildiğimiz tüm ozanları yardıma çağırırdık, ama hiçbir şiir dizelerini cömertçe bize sunmazdı. Kafiyesi bozuk sözcükler yarım kalırdı.
“Bilişsel Devrim tarihin biyolojiden bağımsızlığını ilan ettiği andır.”
“Kültürler ortaya çıktığından beri değişim ve gelişimleri hiç durmamıştır ve "tarih" dediğimiz de bu durdurulamayan değişimlerdir.”
Ama önce niye yaptın diye bir sor?
“Sapiens'in başarısının anahtarı işte buydu. Bir Neandertal, birebir mücadelede muhtemelen bir Sapiens'i yenerdi. Ama yüzlerce üyeyi içeren bir karşılaşmada Neandertallerin hiçbir şansı yoktu. Neandertaller bir aslanın nerede olduğuyla ilgili bilgiyi paylaşabiliyordu, ama kabile ruhları konusunda hikayeler anlatıp onları değiştiremiyorlardı. Kurgu yaratma becerisi olmadan Neandertaller büyük gruplar halinde etkili bir şekilde işbirliği yapamıyorlar, hızlı bir şekilde değişen zorluklar karşısında sosyal davranışlarını da değiştiremiyorlardı.”