Bitmesini istemediğim için normalden daha yavaş ilerledim.Bazı sayfalarda durup uzun uzun düşündüm.Kitapta geçen çıkarımları kendi hayatımla örtüştürmeye çalıştım.Özellikle insanın kendisiyle verdiği savaşların ne kadar sessiz yaşandığını tekrar fark ettim.
Dünyada herhangi bir zaman,herhangi birinin umurunda olmayacak olsa bile erkeklerin kendi içlerinde verdiği psikolojik savaşlar çok ağır. Güçlü görünmeye çalışırken içten içe çürüyen,konuşamayan,anlatamayan insanların yükü…Neyse...
Benim için sadece bir roman olmadı,bazı düşüncelerimi inanilmaz sarstı.Bu yüzden kitabı gerçekten çok beğendim.Ayrıca Nietzsche’ye karşı ayrı bir ilgi duymama neden oldu.Sanırım sıradaki kitabım doğrudan Böyle Buyurdu Zerdüşt ya da Şen Bilim olacak.